Κυριακή, 03 Ιανουάριος 2010
Και τώρα «τι θα κάνουμε»;…
Του Φάνη Ζουρόπουλου
Δημοσιογράφος, Πρόεδρος της Ε.Ι.Ε.Τ.
Πρώτο άρθρο του νέου χρόνου, (του πιο δύσκολου όπως δείχνουν όλα για την οικονομία της Ελλάδας) και ποδαρικό μ΄ ένα βιβλίο που διαβάστηκε τις χαλαρές ημέρες των εορτών. «Τι να κάνουμε» είναι ο τίτλος, εμπνευσμένος από το πασίγνωστο βιβλίο του Βλαδίμηρου Λένιν, συγγραφέας ο επικεφαλής των Ευρωπαίων Πράσινων, ο πάντα προκλητικός Ντάνιελ Κον-Μπεντίτ (μετάφραση Μελίτας Γκουφτσογιάννη υποψήφιας στην Α΄ Αθήνας με τους δικούς μας οικολόγους, εκδόσεις «Κέδρος»).
Ο Ντανί και οι συνεργάτες του οικονομολόγοι Alain Liepietz, Yann Moulier-Boutang και Jerome Gleizes προτείνουν να μελετήσουμε τη δράση των μελισσών: «… Η αξία της μέλισσας δεν είναι η ικανότητά της να παράγει μέλι: είναι πάνω απ΄ όλα η επικονίαση (η γονιμοποίηση των φυτών με τη μεταφορά γύρης).
Δηλαδή αποτελεί έναν απαραίτητο συνδετικό κρίκο στην αλυσίδα της αναπαραγωγής του φυτικού βασιλείου. (…) Η δραστηριότητα αυτή των μελισσών είναι πολύ πιο σημαντική από την παραγωγή του μελιού, (...) η αξία δημιουργείται από την κυκλοφορία των μελισσών.
Υπ' αυτό το πρίσμα, μια νέα πολιτική οικολογία/οικονομία θα επικεντρώσει το ενδιαφέρον της κυρίως στη διαδικασία που προσομοιάζει με την επικονίαση. Διαδικασία που αντιπροσωπεύει αξία 350 έως 1.000 φορές μεγαλύτερη από την αξία της παραδοσιακής οικονομίας της αγοράς».
«ΚΑΙ ΑΥΤΟ», γράφει ο Ντανί, «γιατί η οικονομία έχει αλλάξει, υπό την έννοια ότι ο πυρήνας κάθε οικονομικής δραστηριότητας είναι πια οι ανταλλαγές, οι διαδραστικές ενέργειες. (...)
Σήμερα, για παράδειγμα, ο πλούτος μιας εταιρείας όπως η Google δεν παράγεται κυρίως από τους 12.000 υπαλλήλους της και από τους 300.000 φορητούς υπολογιστές της, αλλά μάλλον από την «εργασία» που πραγματοποιούν οι 14.000.000 άνθρωποι, που κάθε δευτερόλεπτο κάνουν κλικ στις υπηρεσίες on line και έτσι δημιουργούν δίκτυο. Αυτή είναι η ανθρώπινη δραστηριότητα της «επικονίασης» (…)»
ΑΛΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: το ελεύθερο λογισμικό, που είναι βασισμένο στην ίδια αρχή της «επικονίασης», αλλά αντί αυτή τη διαδικασία να την οικειοποιείται μια μεμονωμένη εταιρεία, την επωφελείται το κοινωνικό σύνολο μέσω του προϊόντος της -του λογισμικού- που μπαίνει στην υπηρεσία του. Επωφελείται από τη συνεισφορά μεγάλουπλήθους προγραμματιστών και χρηστών, που τελικά καταλήγει στη δημιουργία λογισμικών καλύτερης ποιότητας από την ποιότητα των λογισμικών επί πληρωμή»...
ΒΑΣΙΚΗ προϋπόθεση η κοινωνική διάσταση: «Είναι αδιανόητο να προχωρήσουμε σε παραπέρα οικολογικές λύσεις χωρίς ένα νέο κοινωνικό πρόταγμα. Οι ανθρώπινες μέλισσες πρέπει ν' αποκτήσουν τα μέσα για να επιτελέσουν το έργο της κοινωνικής «επικονίασης».
Πράγμα που προϋποθέτει ότι πρέπει να μελετήσουμε σε βάθος την αλλαγή των συστημάτων κοινωνικής προστασίας. Αυτό το κοινωνικό μοντέλο πρέπει να εξελιχθεί προς ένα νέο σύστημα αναδιανομής του πλούτου, ανεξάρτητου από τον πλούτο που δημιουργεί η υλική παραγωγή(...)»
ΣΕ ΜΙΑ κοινωνία όπου ο βασικός πλούτος πηγάζει από μη υλικές δραστηριότητες, εκτιμώ ότι είναι πρωταρχικό να εγγυηθούμε ότι θα συνεχίσει να υπάρχει αυτή η «αόρατη» δραστηριότητα, η οποία είναι τελικά πολύ πιο παραγωγική από οικολογική και οικονομική άποψη από την εμπορευματική παραγωγή...
Η έννοια του ελάχιστου κοινωνικού εισοδήματος αντιστοιχεί στην αναγνώριση αυτής της βασικής οργανωτικής αρχής της κοινωνίας ως συλλογικότητας. Είναι η ανταμοιβή για την συνεισφορά του καθενός στην κοινωνική «επικονίασης»...
Η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση που θα πρέπει να ξεκινήσει τώρα, είναι αυτή της «οικονομίας της γνώσης και των σχέσεων». Ο Ντάνι μπήκε στην Ιστορία σε ηλικία 23 ετών –ηγετική μορφή του Μάη του '68- και συνεχίζει έως σήμερα να ταρακουνά τα στάσιμα νερά της πολιτικής ζωής και να ανατρέπει στερεότυπα πρώτα- πρώτα μέσα στο ίδιο το κόμμα του, τους Πράσινους. Σχετικά με το '68, μια μικρή παρατήρηση.
Ο Κον-Μπεντίτ δεν διέγράψε τον Μάη, αλλά δεν τον έκανε ούτε εικόνισμα ούτε μεταχρονολογημένο λάβαρο. Απεναντίας. Η πολιτική πορεία του, όλα αυτά τα χρόνια, δείχνει στους νεότερους ότι υπάρχουν κάποιοι «68άρηδες» που δεν έμειναν κολλημένοι στο παρελθόν, αλλά και που δεν έγιναν κυνικοί ή κοσμικοί.
Πάντα μαχητικός. Συχνά σε ρόλο καταλύτη. Καταλύτης ήταν τώρα, σε αυτές τις ευρωεκλογές, όπου κατόρθωσε να απογειωθεί το ψηφοδέλτιο «Ευρώπη-Οικολογία» και έκανε τους Γάλλους Πράσινους να βλέπουν το μέλλον ρόδινο. Τι τον εμπνέει και τον συνεγείρει πάνω από όλα; Ποια είναι η πρώτη πολιτική του προτεραιότητα;
Η Ευρώπη. Δηλαδή η προσπάθεια (όσο δύσκολη και αντιφατική) για την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης.Το πολιτικό προφίλ του Κον-Μπεντίτ δεν ταιριάζει με τα ελληνικά πρότυπα. Τι εννοώ; Είναι φιλελεύθερος αριστερός (το οποίο ισοδυναμεί με βλασφημία...). Είναι μεταρρυθμιστής (πράγμα επίσης ύποπτο...).
Είναι συναινετικός (άλλο κουσούρι κι αυτό...). Έχει διαφορετική γνώμη για ορισμένα θέματα ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που εμείς τα ονομάζουμε «εθνικά» (εδώ πια, έγινε εχθρός...).
Τι να πεις. Πρόκειται για τη γνωστή και μίζερη αντίληψη -όποιος δεν συμφωνεί με τις απόψεις μας, έχει ο ίδιος πρόβλημα, είναι εχθρός κ.λπ.
| Άρθρα και εφημερίδες των μελών της Ε.Ι.Ε.Τ. |
|---|
 |
| Το δημοσιογραφικό απόρρητο και η νομική προστασία του. |
|---|
| Το δημοσιογραφικό απόρρητο και η νομική προστασία του |
| Επιλογές |
|---|
| Αρχική Ιστορικό Ανακοινώσεις Μέλη Σύνδεσμοι Αναζήτηση Άρθρα-Εφημερίδες μελών |
| Σύνδεση Μέλους |
|---|
| Σε Σύνδεση |
|---|
|
Έχουμε 287 επισκέπτες σε σύνδεση
|
| Για τις επαρχιακές εφημερίδες... |
|---|
| «Οι επαρχιακές εφημερίδες είναι τα έμψυχα κωδωνοστάσια της χώρας. Με χιλιάδες καμπάνες μέσα στα τόξα τους. Μικρές, γλυκόφωνες, βαρύτονες, βουϊστές ή βραχνές. Καμπάνες για χαρές και πανηγύρια. Καμπάνες για τα πένθη και τους καημούς μας. Καμπάνες συναγερμών και αναγκών, κινδύνων, παρακλήσεων, εκκλήσεων, κηρυγμάτων, διαγγελμάτων. Σήμαντρα πνευματικά όρθρων και μελαγχολικών εσπερινών. Καμπάνες για όλες τις αλήθειες, για όλες τις πλάνες, για όλους τους Θεούς και όλους τους ανθρώπους…». ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣ |