Αρχική">Αρχική arrow Κοινωνία της μάζας (ΚΟΖΑΝΗ)

Κοινωνία της μάζας (ΚΟΖΑΝΗ)

Εκτύπωση Email
Τρίτη, 12 Ιανουάριος 2010
Κοινωνία της μάζας Οι κοινωνιολόγοι θεωρούν τη μαζική κοινωνία ως ένα από τα κακά επακόλουθα της βιομηχανικής επανάστασης και ίσως να μην έχουν άδικο. Είτε έτσι είναι, είτε κάπως έτσι, η αδιαμφισβήτητη αλήθεια είναι πως σήμερα στον 21ο αιώνα η ανθρωπότητα στην κλίμακα των ανθρωπιστικών αξιών κατεβαίνει τα σκαλιά και ο πολιτισμός μας   κάνει βήματα προς τα πίσω. Οπισθοχωρεί η σημερινή κοινωνία ως προς τις αξίες που τη συνέχουν, τη διατηρούν και την εξυψώνουν. Όλο και περισσότερα μέλη της χάνουν την ατομικότητά τους και ενσωματώνονται στο κατεστημένο οικονομικο-κοινωνικό σύστημα αποδεχόμενα πλήρως την υποταγή τους στην τάση για μαζοποίηση. Το άτομο αντί να ενεργοποιείται ως πολίτης, βυθίζεται στη γενική θολούρα του όλου, απεμπολώντας την ιδιαιτερότητα και την αυτοτέλειά του. Και όπως είναι φυσικό, το άτομο που δεν είναι ενεργός πολίτης, που απορροφάται από το σύνολο της ολότητας, δεν μπορεί να αναπτύξει την προσωπικότητά του, να οραματιστεί το αύριο και να συμβάλλει στην κοινωνική πρόοδο. Αλλά και μια κοινωνία με αποχαυνωμένους ανθρώπους, υποδουλωμένους στα προστάγματα ενός ομοιογενούς συνόλου χωρίς προκαθορισμένους στόχους και αποσαφηνισμένη κοσμοαντίληψη και κοσμοθεωρία, δε διαγράφει ανοδική πορεία στον ορίζοντα του πολιτισμού.Ο σημερινός άνθρωπος παγιδεύτηκε από τις ζοφερές συνθήκες της εποχής του, της υπερπληροφόρησης, της ταχύτητας, της υπερκατανάλωσης και της έλλειψης αυτοπεποίθησης και πίστης σε ιδανικά. Τρέχει διαρκώς για να επιβιώσει καταναλώνοντας, αλλά δεν προλαβαίνει να σκεφτεί για να ζήσει.  Ερήμωσαν τα χωριά και μπούκωσαν τα αστικά κέντρα με ανθρώπους που δεν γνωρίζονται και δε μιλούν μεταξύ τους. Πλήρης αποπροσωποποίηση και γενικευμένη αλλοτρίωση. Στριμωγμένοι οι άνθρωποι στη γκρίζα ανωνυμία της μεγαλούπολης, ασφυκτιούν και δεν έχουν περιθώρια για να αυτοπροσδιοριστούν, ανασαίνοντας από τον αέρα της μοναδικότητάς τους. Οχυρώνονται πίσω από τη μάζα για να καλύψουν το φόβο και την ατολμία τους να κοιτάξουν την αλήθεια στα μάτια. Μια αλήθεια που παρασύρθηκε στη δίνη της χαμένης ανεξαρτησίας της σκέψης. Φοβάται ο σημερινός άνθρωπος να συγκρουστεί με το κοινωνικο-ακοινώνητο κατεστημένο για να μην τον απορρίψει, οπότε γίνεται ένα με αυτό, και δυστυχώς το ενισχύει περισσότερο. Η μαζικοποίηση σε όλο της το «μεγαλείο»!!!Δεν καθορίζει το άτομο τις ανάγκες και τις επιθυμίες του, δεν ονειρεύεται το αύριο ως καλύτερο από το παρόν, αλλά υποτάσσεται με περισσή ευκολία στα κελεύσματα της μάζας. Μιμείται συμπεριφορές αντίθετες με την ψυχοσύνθεσή του, μόνον και μόνο για να προσαρμοστεί σε αυτό που κάνουν οι άλλοι όλοι και να εναρμονιστεί στους κανόνες του κοινωνικού συνόλου. Επιδιώκει την ταύτιση και την ομοιομορφία σε όλες τις εκφάνσεις της δραστηριότητάς του, από την καθημερινή ενασχόλησή του στην εργασία μέχρι και τον τρόπο χαλάρωσης και ψυχαγωγίας του. Κι όμως αυτή η ομοιομορφία είναι που οδηγεί την κοινωνία σε τέλμα και περιορίζει το οξυγόνο του ατόμου που δεν είναι άλλο από την αυτοέκφραση.Υπάρχουν βέβαια περιθώρια για αναστροφή αυτού του κλίματος, εφόσον συνειδητοποιήσουμε όλοι μας και πιστέψουμε πραγματικά πως μας αξίζει μια καλύτερη ζωή και τύχη. Βασικό ρόλο και λόγο για τον εξανθρωπισμό της κοινωνίας μας έχει κατεξοχήν το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Μια ουσιαστική ανθρωπιστική παιδεία μπορεί να δώσει όλα εκείνα τα εφόδια που χρειάζονται για να θωρακιστεί το άτομο με όλες εκείνες τις αντοχές και αντιστάσεις απέναντι στην κατρακύλα προς τη μαζικοποιημένη κοινωνία. Επίσης τα μαζικά μέσα ενημέρωσης και επικοινωνίας μπορούν και πρέπει να παίξουν σοβαρό ρόλο, και έχουν πράγματι λόγο για τον επιδιωκόμενο στόχο, αρκεί να αναθεωρήσουν την μέχρι τώρα συμπεριφορά και στάση τους απέναντι στο κοινό και να σταματήσουν να προωθούν τυποποιημένα καταναλωτικά - πολιτιστικά πρότυπα. Έχουν τεράστια δύναμη σήμερα, ιδίως τα ηλεκτρονικά μέσα, κι αυτό πιστοποιείται από το γεγονός ότι αυτά ευθύνονται σε πολύ μεγάλο ποσοστό για την προς λάθος κατεύθυνση πορεία της κοινωνίας μας που αδυνατεί να συμπράξει στην οργάνωση των ατόμων σε προσωπικότητες. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνάμε ότι τα μέσα ενημέρωσης σήμερα είναι από τους σημαντικότερους φορείς αγωγής και κοινωνικοποίησης, είτε το θέλουμε είτε όχι. Αν το θελήσουν και το επιδιώξουν μπορούν να αναδείξουν το ρόλο τους σε χρήσιμο πραγματικά.Κοντολογίς, τουλάχιστον ως προς την ελπίδα για διαμόρφωση μιας κοινωνίας με ανθρώπινο πρόσωπο, πρέπει να σταθούμε αρωγοί μέχρι να πραγματωθεί. Δεν τιμά τον άνθρωπο η αδυναμία του να διαφυλάξει την ιδιοσυστασία του και να παραμείνει φορέας ιδεών και αξιών σε μια ανθρωπότητα που διαρκώς φθίνει. Ας κάνουμε επιτέλους τώρα αυτό που πρέπει για να γίνουμε κάποτε αυτό που πρέπει να είμαστε. Ηλίας Κ. Μάρκου
Επιστροφή
 
Επιλογές
Αρχική Ιστορικό Ανακοινώσεις Μέλη Σύνδεσμοι Αναζήτηση Άρθρα-Εφημερίδες μελών
Σύνδεση Μέλους




Να με θυμάσαι

Σε Σύνδεση
Έχουμε 118 επισκέπτες σε σύνδεση
Για τις επαρχιακές εφημερίδες...
«Οι επαρχιακές εφημερίδες είναι τα έμψυχα κωδωνοστάσια της χώρας.
Με χιλιάδες καμπάνες μέσα στα τόξα τους. Μικρές, γλυκόφωνες, βαρύτονες, βουϊστές ή βραχνές.
Καμπάνες για χαρές και πανηγύρια.
Καμπάνες για τα πένθη και τους καημούς μας.
Καμπάνες συναγερμών και αναγκών, κινδύνων, παρακλήσεων, εκκλήσεων, κηρυγμάτων, διαγγελμάτων.
Σήμαντρα πνευματικά όρθρων και μελαγχολικών εσπερινών.
Καμπάνες για όλες τις αλήθειες, για όλες τις πλάνες, για όλους τους Θεούς και όλους τους ανθρώπους…».

ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣ