ΣΧΟΛΙΑ (ΚΟΖΑΝΗ)

Να μεσολάβησε ο Θεός πάλι μετά από 2000 χρόνια για να μπει η siemens στον ίσιο δρόμο!!

* Σε κάποιες γενικές γραμματείες τοποθετήθηκαν άνθρωποι που είχαν διατελέσει υπάλληλοι της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Απλό και λιτό το ερώτημα: Θα ελέγχουν τα πρώην αφεντικά τους και θα παρακολουθούν αν κατασκευάζεται σύννομα η Ιονία οδός;  Α(ιωνία) η μνήμη στην οδό διαφάνειας!

* Συμμερίζομαι την αγωνία των αγροτών, που είναι απροετοίμαστοι και απροστάτευτοι στο έλεος των ανεξέλεγκτων δυνάμεων των αγορών, τόνισε από το βήμα της Βουλής ο πρωθυπουργός. Ο κάθε πολίτης θα το έλεγε αυτό. Άλλωστε σε κάθε δύσκολη φάση του ανθρώπου, όλοι λένε ότι συμμερίζονται τον πόνο του, την θλίψη του, την αγωνία του. Όμως κανένας δεν είναι υπεύθυνος ούτε αρμόδιος και ούτε έχει κάποια υποχρέωση να βοηθήσει. Ένας πρωθυπουργός όμως δεν συμμερίζεται απλά τις αγωνίες και τα προβλήματα. Δίνει λύσεις. Αυτός είναι ο ρόλος του. Αν ήταν να συμμερίζονται τις αγωνίες και τα προβλήματά τους μόνο, τότε οι αγρότες θα πήγαιναν στους παπάδες και στους δεσποτάδες! Εκείνοι δίνουν παρηγοριά και κουράγιο. Οι αγρότες όμως δεν θέλουν παρηγοριά. Τον μόχθο τους ζητάνε και την αξιοπρεπή τους διαβίωση!  

• Σύσκεψη, λέει, των στελεχών των ΔΑΚΕ των σωματείων της ΔΕΗ, των ΕΚΟ ΔΕΗ και της ΔΑΚΕ των εργατικών κέντρων, για οργάνωση του προεκλογικού αγώνα της παράταξης και της στήριξης της ΔΑΚΕ στις εκλογές των κοινωνικοποιήσεων. Διαβάζοντας αυτή την ανακοίνωση οι πολίτες, κάπου θα αναρωτηθούν «ποια ΔΑΚΕ! Η ΔΑΚΕ 1 ή η ΔΑΚΕ 2»! Και ποια από τις δύο ΔΑΚΕ θα στηρίξουν; Το έχουμε γράψει πολλές φορές πως τα συνδικαλιστικά παιχνίδια δεν έχουν χρώμα. Έχουν μόνο κέρδη και οφέλη. Οι εργαζόμενοι απλά συμμετέχουν στο έργο. Όσοι πιο πολλοί οι κομπάρσοι τόσο πιο μεγάλη και πιο εντυπωσιακή η παραγωγή. Γιατί προαποφασίζουν οι παρατάξεις για τον εκλεκτό τους στο Δ.Σ; Γιατί δεν αφήνουν τους εργαζόμενους να αποφασίσουν; Διαπραγμάτευση για το ποιοι θα εκλεγούν στην ΓΕΝΟΠ, διαπραγμάτευση, ποιοι θα εκλεγούν στο Δ.Σ της ΔΕΗ, διαπραγμάτευση εδώ, εκεί και πάει λέγοντας. Υπάρχει απάντηση σε αυτό; Μια απλή απάντηση ρε παιδιά! Δεν είναι όλα προαποφασισμένα και συμφωνημένα!  Το τραγούδι του Παπακωνσταντίνου λείπει ως μουσική υπόκρουση του έργου «το παιχνίδι είναι στημένο κι από πριν ξεπουλημένο…».
• Κράμερ εναντίον Κράμερ. Στο τέλος τα βρίσκουν και αποφεύγουν το διαζύγιο. Το συζευκτικό στοιχείο το παιδί. ΔΑΚΕ εναντίον ΔΑΚΕ. Ένα παιδί ρε παιδιά! Ή κάτι που να ενώνει. Και στις μέρες μας μόνο ένα πράγμα ενώνει!  Το παράδειγμα της ΠΑΣΕΓΕΣ είναι ενδεικτικό και αποδεικτικό. Αναφέρεται παραπάνω. Τελικά οι εργαζόμενοι ψηφίζουν μόνο (ψηφίζουν δεν εκλέγουν!) και οι εκλεγμένοι αποφασίζουν για όλα ερήμην των εργαζομένων. Και επειδή τελευταία εκνευρίζονται και εύκολα ας μην πάρουν αν επιθυμούν σοβαρά τις επισημάνσεις. Ας ρωτήσουν τους εργαζόμενους. Πόσοι πιστεύουν πως οι συνδικαλιστές υπηρετούν τα συμφέροντα των εργαζομένων και όχι τα προσωπικά τους, τα πολιτικά τους, τις φιλοδοξίες και τους στόχους τους! Πάνω από το 80% των εργαζομένων είναι γνωστό τι θα απαντήσουν.

• Η προσφορά όταν δηλώνεται, τότε γίνεται εμπορεύσιμη που κάποια στιγμή ο προσφέρων θα αποζητήσει την αποπληρωμή! Η προσφορά, σε όλες της πνευματικές αξίες του κόσμου και σε όλες τις θρησκείες είναι άδηλη χωρίς ποτέ να επιδέχεται και κυρίως να προκαλεί την εξόφλησή της. Τότε αποκαλείται και χαρακτηρίζεται «αμάρτημα»!