παρέα με την πλαστική σακούλα - του Νίκου Κύρου (ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ)

Πριν λίγες βδομάδες, με αφορμή καταγγελία δημοτών, οι τοπικές μας εφημερίδες ασχολήθηκαν με την τύχη των ανακυκλώσιμων υλικών που συγκεντρώνονται στους μπλε κάδους της πόλης μας. Κάποιοι υποστήριξαν ότι τα υλικά αυτά καταλήγουν τελικά στη χωματερή μας. Όμως ο αρμόδιος αντιδήμαρχος μας διαβεβαίωσε ότι αυτό γίνεται πολύ σπάνια, όταν ορισμένοι ασυνείδητοι ρίχνουν στους κάδους αποφάγια και άλλες βρωμιές, οι οποίες δεν ανακυκλώνονται και λερώνουν τα χαρτιά, αλουμίνια, γυαλιά και άλλα ανακυκλώσιμα υλικά που ήδη υπάρχουν σ’ αυτούς. Μάλιστα για πολλοστή φορά ο Δήμος μας διαβεβαιώνει ότι με το πρόγραμμα της συλλογής ανακυκλώσιμων συσκευασιών είχαμε μια πολύ σημαντική μείωση του όγκου των σκουπιδιών μας και έτσι ο προβληματικός σκουπιδότοπός μας ανάσανε λίγο και όλοι βοηθήσαμε στην εξοικονόμηση πρώτων υλών, ενέργειας και πολλών άλλων αγαθών, χάρη στην απλή και πιο οικολογική διαδικασία της ανακύκλωσης. Εφόσον τα περισσότερα από τα υλικά αυτά μετά τη διαλογή τους οδεύουν σε εργοστάσια ανακύκλωσης. Ασφαλώς περισσότερο καλό από την ανακύκλωση κάνει η λογική χρήση των υλικών, η αποφυγή αγοράς προϊόντων με πολλές συσκευασίες και κυρίως η μη χρησιμοποίηση των πλαστικών. Διότι τα πλαστικά προέρχονται από πολύτιμες ορυκτές πρώτες ύλες όπως π.χ. το πετρέλαιο, δύσκολα διασπώνται στη φύση (χρειάζονται περισσότερο από 500 χρόνια), κάνουν μεγάλο κακό στους οργανισμούς και πολύ δύσκολα ανακυκλώνονται. Το μεγαλύτερο πρόβλημα δημιουργείται με τα εκατομμύρια πλαστικά μπουκάλια νερού και τα δισεκατομμύρια πλαστικών σακουλών που πετάμε καθημερινά. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο χρησιμοποιούνται στον κόσμο περισσότερες από ένα τρισεκατομμύριο πλαστικές σακούλες, εφόσον καθημερινά ο καθένας μας χρησιμοποιεί για τα ψώνια του τουλάχιστον μια σακούλα. Από αυτές φυσικά οι περισσότερες καταλήγουν στα σκουπίδια, εφόσον λιγότερο από το 1% των πλαστικών τσαντών ανακυκλώνονται. Κοστίζει περισσότερο να ανακυκλώσει κανείς μια τσάντα παρά να παράγει μια καινούρια.

Ένας μεγάλος όγκος από τις σακούλες αυτές καταλήγει στις θάλασσες, είτε μέσω των υπονόμων, είτε από τα πλοία. 100 δισεκατομμύρια τόνοι πλαστικού ρυπαίνουν τις θάλασσες και αποτελούν το 90% της θαλάσσιας ρύπανσης.

Τα πλοία που διέσχιζαν τους ωκεανούς πετούν στο νερό περίπου 3.500 τόνους πλαστικού ετησίως. Εάν ρίξουμε μια ματιά στις παραλίες τους χειμερινούς μήνες θα συναντήσουμε πλαστικά μπουκάλια και σακούλες με φίρμες απ’ όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Οι πλαστικές σακούλες αποτελούν το 10% των σκουπιδιών που ξεβράζονται στην Αμερικανική ακτογραμμή.

Δυστυχώς οι πλαστικές σακούλες με τη θάλασσα σκορπίζονται σ’ ολόκληρο τον κόσμο, από την Ανταρκτική μέχρι τον Αρκτικό Ωκεανό και δημιουργούν πολλά προβλήματα στους οργανισμούς. Πολλά πουλιά πνίγονται βάζοντας το κεφάλι τους μέσα στις σακούλες, άλλοι σπάνιοι θαλάσσιοι οργανισμοί (φώκιες, χελώνες κ.λ.π.) καταπίνουν κομμάτια από τις σακούλες και δηλητηριάζονται.

Το 98% των θαλασσοπουλιών της Ευρώπης έχει 35 κομμάτια πλαστικού στο στομάχι του. Ιδιαίτερα επικίνδυνες αποδεικνύονται τελικά και οι φωτοδιασπώμενες σακούλες, διότι η διάσπασή τους δημιουργεί τοξικές ουσίες, θανατηφόρες για τους οργανισμούς.

Σε πολλές χώρες, ακόμη και στην Αφρική και την Ασία, έχει ήδη απαγορευτεί η χρήση των πλαστικών σακουλών. Σε άλλες χώρες οι πλαστικές σακούλες είτε χρεώνονται στα σούπερμάρκετ είτε φορολογούνται, ώστε ο καταναλωτής να περιορίσει τη χρήση τους. Ήδη στην Ευρώπη και την Αμερική οι περισσότεροι σύγχρονοι καταναλωτές χρησιμοποιούν πάνινες σακούλες πολλών χρήσεων, οι οποίες πωλούνται στα σούπερ μάρκετ ή διατίθενται από καταναλωτικές και οικολογικές οργανώσεις. Έτσι προστατεύουμε το περιβάλλον και κάνουμε οικονομία στο πετρέλαιο, που αποτελεί την πρώτη ύλη για την παρασκευή του πλαστικού.

Η Κίνα θα γλιτώσει 37 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου κάθε χρόνο χάρη στην απαγόρευση των δωρεάν πλαστικών τσαντών. Στη χώρα μας, την εποχή που ξεκινούμε τις οικονομικές θυσίες, καλό θα είναι μαζί με τις άλλες οικονομίες, να κάνουμε και οικονομία στις πλαστικές σακούλες. Δεν είναι ντροπή.