σχόλια (ΚΟΖΑΝΗ)

Όλοι μιλάνε για τα οικονομικά και τα θεσμικά μέτρα που πρέπει να πάρει η ελληνική πολιτεία, προσπαθώντας να πείσουν την κοινωνία για την αναγκαιότητά τους. Η μείωση μισθών, συντάξεων, αύξηση ορίων ηλικίας και οι λοιπές περικοπές και η αυστηρή λιτότητα του πολίτη και της ελληνικής οικογένειας είναι η αναγκαιότητα; Από τους δικούς τους μισθούς και την δική τους χλιδή προέκυψε η οικονομική κρίση; Τόσο φτηνή προπαγάνδα και τόσο υποτίμηση της νοημοσύνης της κοινής γνώμης προσβάλει την ίδια την πολιτεία. Ποιος οικονομολόγος και ποια οικονομική θεωρία δίδαξε πως ένας αξιοπρεπής εργατικός μισθός και μια αξιοπρεπής ζωή ενός εργαζόμενου επηρεάζει την οικονομική ζωή μιας χώρας ή την παγκόσμια και πως μειώνοντας τα έσοδα και περιορίζοντας τη ζωή των ανθρώπων βελτιώνεται η οικονομία;  Γι’ αυτήν την μόνιμα αδικημένη τάξη των εργαζομένων ποιος θα μιλήσει; Χωρίς βέβαια σκοπιμότητες, χωρίς κομματική εκμετάλλευση, χωρίς να είναι το σκαλοπάτι για να ανέβουν κάποιοι, αλλά να εκφράσει το δικαιολογημένο της παράπονο και την οργή της; Κάποιοι μόνο ποιητές μίλησαν κατά καιρούς και είπαν «του αδικημένου το παράπονο λόγια δεν το χωράνε»! Η ελληνική πολιτεία όμως παθαίνει μουγκαμάρα. Μιλάνε οι ταγοί της, στα σκαλιά της, μέχρι να φτάσουν στο σαλόνι της εξουσίας κι ύστερα απόλυτη σιωπή. Αντί να υποκλίνονται στους εργαζόμενους του μόχθου, της γης και της παραγωγής, υποκλίνονται στα γραφειοκρατικά τρωκτικά της Ευρώπης, απεμπολώντας ακόμα κι αυτήν την αρχαία ελληνική περηφάνια και το αρχαίο ελληνικό πνεύμα που δεν υποκλίνονταν ποτέ σε κανέναν! Ούτε ακόμα και σε αυτούς τους θεούς του Ολύμπου!

«Θα μπορέσουμε άραγε να πεθάνουμε κανονικά;», αναρωτιέται ο ποιητής στα γραφτά του. Σήμερα αν ζούσε δεν θα είχε την ίδια απορία σίγουρα. Θα έγραφε «θα πεθάνουμε δουλεύοντας ακόμα»!

Ο Διογένης εξέφρασε την επιθυμία, όταν πεθάνει να τον θάψουν μπρούμυτα! Κι όταν τον ρώτησαν γιατί, αφού όλοι είθισται να θάβονται ανάσκελα, εκείνος απάντησε «γιατί κάποτε θα έρθουν τα πάνω κάτω»! Δεν ξέρουμε αν δικαιώθηκε ο Διογένης και τώρα είναι στη φυσιολογική θέση, αλλά είναι σίγουρο πως τα οικονομικά και τα εργατικά θέματα για τους εργαζόμενους και τη συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας, με τα μέτρα της κυβέρνησης ήρθαν τα πάνω κάτω!

Βλέποντας κάποτε ο Διογένης μια θρησκόληπτη γυναίκα να σκύβει βαθιά στα αγάλματα των θεών, της είπε «δε φοβάσαι καλή μου γυναίκα, μήπως κανένας θεός από πίσω σου σε δει σε άσεμνη στάση;». Ας δώσει βάση στα λόγια του Διογένη η Ελληνική κυβέρνηση γιατί το ίδιο σκύψιμο της γυναίκας κάνει και η ίδια προς τα  ευρωπαϊκά ομοιώματα. Μόνο που εκείνοι δεν είναι αγάλματα και αντιδρούν άμεσα!

Η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, οι περικοπές και το πάγωμα μισθών που επέβαλε η κυβέρνηση για να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση, που τα δύο κόμματα εξουσίας δημιούργησαν, προσπαθεί να πείσει τους πολίτες πως είναι αναλογική και πως το μεγαλύτερο μέρος το χρεώνονται οι έχοντες και οι κατέχοντες.