Αρχική arrow Άρθρα-Εφημερίδες μελών arrow Άρθρα Μελών arrow ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ; (ΚΟΖΑΝΗ)

ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΕΧΟΥΝ ΟΙ ΘΛΙΨΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ; (ΚΟΖΑΝΗ)

Εκτύπωση Email
Τετάρτη, 10 Μάρτιος 2010
Τι νόημα έχουν οι θλίψεις στη ζωή μας;9 Μαρ 40 Μαρτύρων Εβ 12,1-10 Η ομολογία της πίστεως σε περιόδους διωγμών οδήγησε συχνά τους Χριστιανούς σε φρικτά μαρτύρια. Οδυνηρό ήταν και το μαρτύριο των 40 Μαρτύρων στην παγωμένη λίμνη της Σεβαστείας του Πόντου, οι οποίοι άντεξαν το δριμύ ψύχος με τη γλυκειά απαντοχή του παραδείσου.Όχι μόνο ο δοκιμαζόμενος αλλά και ο κάθε Χριστιανός διερωτάται: «Επιτρέπει ο Θεός να δοκιμάζονται οι πιστοί του»; Ο απόστολος Παύλος στην αποστολική περικοπή θεωρεί αυτονόητες τις δοκιμασίες για τα γνήσια παιδιά του Θεού και προχωρεί ένα βήμα πιο πέρα. Δίνει οδηγίες για το πώς μπορεί ο δοκιμαζόμενος να περνάει από το σκάμμα της δοκιμασίας στο χώρο της ασφάλειας χωρίς να χάσει το θάρρος του. Αφού απαρίθμησε πολλά μεγάλα ονόματα αγαπημένων προσώπων του Θεού που δοκιμάστηκαν σκληρά στη ζωή τους, αλλά δεν κλονίστηκε η πίστη τους, βγάζει το συμπέρασμά του και λέει: Έτσι εκείνοι τότε. Λοιπόν και εμείς, που βρισκόμαστε σήμερα σε δοκιμασίες, θα πρέπει να τρέχουμε με υπομονή τον αγώνα που βρίσκεται μπροστά μας. Την υπομονή μας θα την αντλούμε από το ανυποχώρητο παράδειγμα όλων των μαρτύρων της πίστεως της παλιάς και της νέας ιστορίας, που δεν είναι ένας και δύο, αλλ’ ολόκληρο σύννεφο, δηλαδή αμέτρητοι, όπως αμέτρητα είναι τα σταγονίδια που αποτελούν το σύννεφο.Και για να είμαστε ανάλαφροι ας πετάξουμε από πάνω μας όλο τον όγκο των υλικών φροντίδων της ζωής, και παράλληλα ας διώξουμε μακριά μας την αμαρτία που είναι δίπλα μας και δελεάζει κάθε στιγμή και τα μάτια μας και την ακοή μας και την αφή μας και τη γλώσσα μας και το λογισμό μας, για να μας τυλίξει στο μαύρο πέπλο της απώλειας.Επιπλέον ας καρφώσουμε τα βλέμματα και το νου μας στον αρχηγό της πίστεώς μας Ιησού Χριστό, τον τελειωτή μας, που καταρτίζει τη σωτηρία και την τελείωσή μας. Εκείνος, βλέποντας σαν άνθρωπος μπροστά του τη χαρά που θα απολάμβανε μετά την ανάστασή του, υπέμεινε τον επονείδιστο και επώδυνο σταυρικό θάνατο, και αφού καταφρόνησε τη ντροπή, τους χλευασμούς, τους εμπτυσμούς, τα χαστουκίσματα, τις ατιμώσεις και την όλη περιφρόνηση, έχει καθίσει για πάντα ως νικητής και θριαμβευτής στα δεξιά του θρόνου του Θεού. Καθώς περνάτε μέσα από τη φωτιά της δοκιμασίας, συνεχίζει, αναλογισθείτε παράλληλα τον Ιησού, για να μη λυγίσει το θάρρος σας και παραλύσει το ψυχικό σας φρόνημα. Ο Ιησούς, όπως ξέρετε, έχει υπομείνει τόσο μεγάλη εναντίωση και εχθροπραξία από τους κακούς ανθρώπους, ο δεσπότης από τους δούλους, ο αναμάρτητος από τους αμαρτωλούς.Εξάλλου δεν έχει φθάσει η δοκιμασία σας μέχρι τα άκρα, μπορεί να σας άρπαξαν τα πράγματά σας, μπορεί να σας εκτόπισαν και να ζείτε τώρα εξόριστοι σε ξένες χώρες, αλλά η αντίστασή σας στους ανθρώπους της αμαρτίας που ευθύνονται για τη δοκιμασία σας αυτή, δεν έφτασε μέχρι το σημείο να χύσετε το αίμα σας. Ο Ιωάννης Χρυσόστομος στο σημείο αυτό λέει: Ο Χριστός έχυσε το αίμα του για σας, ενώ εσείς δεν χύσατε το αίμα σας ούτε για τον εαυτό σας. Αυτός μέχρι που θανατώθηκε αγωνίστηκε για την αλήθεια, ενώ εσείς, κινδύνους που απειλούν θάνατο ούτε καν τους πλησιάσατε.Προφανώς, λέει ο Απόστολος, έχετε ξεχάσει τον παρήγορο λόγο του Θεού, που μιλώντας μας σαν παιδιά του, μας λέει: Παιδί μου, μην αμελείς να καταλάβεις την παιδαγωγία που ασκεί ο Κύριος επιτρέποντας θλίψεις στη ζωή σου, και μη χάνεις την ψυχική σου διάθεση όταν σε ελέγχει. Διότι αυτόν που τον αγαπάει ο Κύριος τον παιδεύει με δοκιμασίες, και μαστιγώνει με ευεργετικό μαστίγωμα κάθε γιό του που τον παραδέχεται για δικό του. Και ο Ιωάννης Χρυσόστομος, ο πηγαίος και αληθινός εκφραστής του αποστόλου Παύλου, βγάζει το πολύ ωφέλιμο συμπέρασμα: Άρα οι θλίψεις είναι από το Θεό. Και αυτό δεν είναι μικρό για την παρηγορία μας, όταν μάθουμε ότι έργο του Θεού είναι επίσης το να βοηθήσει για να μπορέσεις να τις αντιμετωπίσεις, αφού εκείνος επιτρέπει τη δοκιμασία. Και αφού ο Απόστολος θύμισε τις Παροιμίες όπου λένε πώς θέλει ο Θεός να επωφελούμαστε τις θλίψεις, ξαναπαίρνει το λόγο και συνεχίζει; Αν πάλι είστε χωρίς την παιδαγωγία του Θεού, τότε αναγκαστικά βγαίνει το συμπέρασμα ότι δεν είστε γνήσιοι γιοι του, αλλά νόθοι.Έπειτα ας λάβουμε υπόψη μας και το άλλο, αν στην παιδική μας ηλικία είχαμε τους κατά σάρκα πατέρες μας τιμωρούς όταν κάναμε λάθη και παρεκτροπές, και τους ντρεπόμασταν, πολύ περισσότερο δεν θα άρμοζε να υποταχθούμε στο Θεό, τον πνευματικό μας πατέρα και πατέρα όλων των πνευματικών και λογικών υπάρξεων, για να μας αξιώσει να ζήσουμε την αιώνια ζωή; Και το χρυσό στόμα διευκρινίζει: Αυτό θα πει ειλικρινής αγάπη, όταν, σ’ αυτόν που μας αγαπάει δεν είμαστε καθόλου χρήσιμοι, αυτός εξακολουθεί να μας αγαπάει. Μας αγαπάει, όχι για να πάρει κάτι, αλλά για να δώσει. Μας παιδεύει, μας τσιγκλάει, όλα τα κάνει, ώστε να ωριμάσουμε πνευματικώς, για να μπορέσουμε να δεχθούμε τα αγαθά του… Εκείνος φροντίζει για να λάβετε, και κάνει τα πάντα για να σας δώσει, ενώ εσείς δεν δείχνετε ενδιαφέρον για να τα λάβετε.Και καταλήγει ο Απόστολος: Διότι οι κατά σάρκα πατέρες μας για τη μικρή παιδική περίοδο της ζωής μας παιδαγωγούσαν σύμφωνα με τις αρχές που αυτοί τις νόμιζαν καλές, ενώ μπορούσε να μην είναι και καλές, αλλά κακές, με αυταρχισμό και ανελευθερία και βαρβαρότητα. Ενώ ο Θεός πατέρας μας παιδαγωγεί σίγουρα για το καλό μας, προκειμένου να γίνουμε συμμέτοχοι της αγιότητός του.Άρα η παιδαγωγία είναι συμφέρον μας, θα μας πει συμπερασματικά ο Ιωάννης Χρυσόστομος, άρα η παιδαγωγία είναι μετάληψη της αγιότητος… Ας θυμηθούμε τους δικαίους, ας δούμε από πού έλαμψαν όλοι στη ζωή τους… Αλλ’ όλους αυτούς θα τους βρεις να έχουν γίνει λαμπροί από τις θλίψεις. Πες μου εσύ παρακαλώ, από την άνεση και την τριφηλή ζωή θέλεις να γίνεις λαμπρός; Αλλά δεν θα μπορούσες. Να πω για τους αποστόλους; Αλλ’ αυτοί όλους τους ξεπέρασαν στα λυπηρά. Και τι σας τα λέω αυτά; Αφού και ο Χριστός το λέει: Στον κόσμο θα έχετε θλίψη. Εσείς θα κλάψετε και θα θρηνήσετε, αλλ’ ο κόσμος θα χαρεί.Ας το πάρουμε χαμπάρι. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού, οι άνθρωποί του να περνούν από το καμίνι των θλίψεων στην παρούσα κατάσταση, για να βγουν έπειτα μέσα από αυτό ως δια πυρός και να μπουν στην αιώνια κατάπαυση. Αθανάσιος Γ. Σιαμάκης, αρχιμανδρίτης
Επιστροφή
 
Επιλογές
Αρχική Ιστορικό Ανακοινώσεις Μέλη Σύνδεσμοι Αναζήτηση Άρθρα-Εφημερίδες μελών
Σύνδεση Μέλους




Να με θυμάσαι

Σε Σύνδεση
Έχουμε 128 επισκέπτες σε σύνδεση
Για τις επαρχιακές εφημερίδες...
«Οι επαρχιακές εφημερίδες είναι τα έμψυχα κωδωνοστάσια της χώρας.
Με χιλιάδες καμπάνες μέσα στα τόξα τους. Μικρές, γλυκόφωνες, βαρύτονες, βουϊστές ή βραχνές.
Καμπάνες για χαρές και πανηγύρια.
Καμπάνες για τα πένθη και τους καημούς μας.
Καμπάνες συναγερμών και αναγκών, κινδύνων, παρακλήσεων, εκκλήσεων, κηρυγμάτων, διαγγελμάτων.
Σήμαντρα πνευματικά όρθρων και μελαγχολικών εσπερινών.
Καμπάνες για όλες τις αλήθειες, για όλες τις πλάνες, για όλους τους Θεούς και όλους τους ανθρώπους…».

ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣ