Οργή λαού (ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ-ΚΙΛΚΙΣ)

Τον Αύγουστο του 1974 στη Θεσσαλονίκη έγινε σίγουρα η μεγαλύτερη πολιτική συγκέντρωση της Μεταπολίτευσης.

Πολλοί παλιοί δημοσιογράφοι την θεωρούσαν μεγαλύτερη ακόμη κι απ’ τη συγκέντρωση της Αθήνας στην Απελευθέρωση το 1944.

Κεντρικός ομιλητής από το μπαλκόνι του ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΠΑΛΛΑΣ ο Κων. Καραμανλής. Το λόγο πήρε αργότερα ο Γ. Μαύρος ως Υπουργός Εξωτερικών της Κυβέρνησης Εθνικής Ενότητας. Η συγκέντρωση δεν είχε αρχή και τέλος. Ούτε χωροταξικό, ούτε αριθμητικό. Ήταν μια διαρκής διαδήλωση με βασικά συνθήματα το “Δώστε τη Χούντα στο λαό” και το “φόλα στο σκύλο της ΕΣΑ” (Ιωαννίδης).

Ο αείμνηστος Καραμανλής βέβαια ούτε φόλα στο σκύλο έδωσε, ούτε τη Χούντα στο λαό. Τους οδήγησε αργότερα σε δίκη και μετά την θανατική καταδίκη, τους χάρισε τη ζωή με την ιστορική φράση “Όταν λέμε ισόβια, εννοούμε, ισόβια”.

Την ίδια περίοδο ο ίδιος απέφυγε να “ψάξει” και να οδηγήσει τους υπαίτιους για την Κυπριακή Τραγωδία σε δίκη και σίγουρη καταδίκη ¨για να μην οξυνθούν οι σχέσεις με το Διεθνή Παράγοντα¨ (ΗΠΑ, Μ.Βρετανία κλπ.) Στην απόφαση εκείνη συμφώνησαν σιωπηρώς και “υπό όρους” οι αείμνηστοι Μακάριος της Κύπρου, και Γ. Μαύρος, Αν. Παπανδρέου και Ηλ. Ηλιού της Ελληνικής Βουλής. (Έκτοτε βέβαια έχουν περάσει 36 χρόνια και ο περίφημος Φάκελλος της Κύπρου παραμένει αραχνιασμένος).

Εν πάση περιπτώσει και οι δύο παραπάνω αποφάσεις έγιναν σιωπηρώς αποδεκτές από το λαό ο οποίος στο μεταξύ είχε “ξεθυμάνει” και τα πνεύματα είχαν καταλαγιάσει. Η θανατική ποινή και, κυρίως, η εκτέλεση είναι πολύ ψυχρό πράγμα.

Τηρουμένων των αναλογιών, κάτι ανάλογο συμβαίνει και σήμερα. Οι πολίτες είναι θυμωμένοι και ζητούν “κεφαλές επί πίνακι”. Όχι με εκτελέσεις αλλά ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ με φυλακή. Μετά τις αποκαλύψεις για την απίστευτη και εν ψυχρώ επιδρομή στο Δημόσιο Ταμείο, οι πολίτες έχουν αναγάγει το αίτημα για φυλάκιση των υπευθύνων, σε βασικό μέτρο της υπόληψης του πολιτικού κόσμου της χώρας. Η φράση “στη φυλακή έστω και ένας” ακούγεται στις πολιτικές και όχι μόνο, συνάξεις σε όλη τη χώρα. Η ίδια ηχηρή κραυγή ακούσθηκε μετ’ επιτάσεως στις τρεις πρόσφατες επισκέψεις στελεχών του ΠΑΣΟΚ σε Κιλκίς και Γουμένισσα. Ξυνίδης, Βούγιας και Θεοδωρίδης  δεν προλάβαιναν να απαντούν στη ίδια αγωνιώδης ερώτηση “θα πάει φυλακή έστω και ένας;”

Υπάρχει όμως και μια άλλη παράμετρος: όταν οι πολίτες λένε “ένας” δεν εννοούν οποιονδήποτε. Εννοούν οπωσδήποτε “ένας πολιτικός”!

Γιατί η λαϊκή οργή δεν υποχώρησε ούτε σπιθαμή όταν έγινε γνωστό ότι οι υπεύθυνοι της αμαρτωλής με τα δομημένα ομόλογα “ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ” (Πρινιωτάκης και λοιποί) σε λίγο θα βλέπουν τον Κορυδαλλό από τη μέσε πλευρά!

Στη θυελλώδη σαπίλα του “βρώμικου ΄89” ο Ανδρέας Παπανδρέου συρόταν στα Ειδικά Δικαστήρια.

Ο Κων. Καραμανλής τότε είχε πει την επίσης ιστορική φράση-προτροπή προς πολλές κατευθύνσεις “Οι πολιτικοί δεν δικάζονται. Αποδοκιμάζονται!”

Με τη σημερινή οργή του κόσμου όμως θα ήταν σχεδόν απίθανο να εισακουσθεί ο αείμνηστος.

Παναγιώτης Φλωρίδης