ΣΧΟΛΙΑ (ΚΟΖΑΝΗ)

• Έτσι που το πάνε τα παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε και οι κάθε λογής διαμορφωτές της κοινής γνώμης, στο τέλος η ελληνική κοινωνία θα χρωστάει μεγάλη χάρη στον Παπανδρέου που την έσωσε από την οικονομική καταστροφή. Ίσως πάρει και τον τίτλο του Ισαπόστολου!
• Θα μας αναλύσει ποτέ κανένας, πώς ξαφνικά με την ανάληψη της νέας κυβέρνησης ενέσκηψαν όλα τα προβλήματα; Κανείς δεν γνώριζε τίποτα; Από άλλη χώρα ήρθαν όλοι; Ο ένας μιλούσε για μίνι λιτότητα και ο άλλος για μηδέν λιτότητα. Πάγωσαν οι εργαζόμενοι όταν άκουσαν για πάγωμα των μισθών και έστειλαν αδιάβαστο τον Καραμανλή. Πέντε μήνες μετά, η εργατική και η υπαλληλική τάξη, δέχτηκαν την χειρότερη οικονομική επίπτωση στις αποδοχές τους μετά την κατοχή και τον εμφύλιο και δεν «μάτωσε» μύτη! Αν για την Τουρκία όλοι το παραδέχονται και το ομολογούν πως τις πολιτικές εξελίξεις και όχι μόνο τις κατευθύνει το «βαθύ κράτος», στην Ελλάδα τις κοινωνικές εξελίξεις τουλάχιστον (που επηρεάζουν άμεσα και τις πολιτικές ή τις διαμορφώνουν) τις κατευθύνει το βαθύ κομματικό «κράτος» και είναι η ρίζα του κακού για πολλά κακώς κείμενα στην χώρα.
• Το πρόβλημα της Ελλάδας όλα αυτά τα χρόνια ήταν η διαφθορά, η συναλλαγή, η αρπαχτές και οι μίζες. Δεν ήταν οι μισθοί των εργατών και των υπαλλήλων, άσχετα αν κάποια μικρή μερίδα τα άξιζε ή ήταν κάποιοι πιο ευνοημένοι. Συνεπώς ανασυγκρότηση και επανίδρυση χρειάζονταν το κράτος και οι θεσμοί του. Και κυρίως χρειάζονταν θωράκιση οι ελεγκτικοί μηχανισμοί ώστε να μην ανθεί και να περιοριστεί στο ελάχιστο η διαφθορά και τα υπόλοιπα, καθώς και να εισπράττει το κράτος τα έσοδα που δικαιούται από τον κάθε πολίτη, την κάθε επιχείρηση, τον κάθε εργοστασιάρχη, βιομήχανο, εφοπλιστή, καλλιτέχνη, δημοσιογράφο και λοιπούς.  

Αυτό θα έπρεπε να κάνει κάθε ηγεσία της ελληνικής πολιτείας και όχι να γίνεται με τη θέλησή του είτε χωρίς, παιχνίδι και πιόνι των ισχυρών, για να υλοποιήσουν εκείνοι τα δικά τους σενάρια. Δεν χρειάζεται κάποιος να έχει ιδιαίτερες γνώσεις για να κατανοήσει τι συμβαίνει και γιατί συμβαίνει!

• Στρίμωξαν οι Ευρωπαίοι τον Παπανδρέου γιατί γνωρίζουν ότι δεν είναι φαν της Ευρώπης αλλά της άλλης δύναμης, της πέραν του ατλαντικού, ώστε να μην μπορεί να κουνηθεί και να παίξει το παιχνίδι των άλλων. Ταυτόχρονα, υποτίθεται, στηρίζουν την Ελλάδα αλλά δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να στηρίζουν τις δικές τους χώρες και καλά κάνουν οι άνθρωποι. Θα σε βοηθήσουμε κύριε Παπανδρέου αλλά θα μας αγοράσεις πέντε-έξι φρεγάτες. Αν δεν αγοράσει η Ελλάδα και κάποια άλλη «γελάδα» θα κλείσει το εργοστάσιο, άρα θα μείνουν στο δρόμο οι εργαζόμενοι στη Γαλλία , στη Γερμανία. Αυτό είναι το δικό τους πρόβλημα. Γιατί στην Ευρώπη αν κλείσει μια μεγάλη βιομηχανία θα πεινάσουν χιλιάδες εργαζόμενοι γιατί μόνο από εκεί συντηρούνται. Στην Ελλάδα, τουλάχιστον μέχρι τώρα δεν συνέβαινε αυτό, γιατί ο Έλληνες έχει και δικό του σπίτι, έχει και κάποια ακίνητα, έχει και κάποιο οικόπεδο ή χωράφι, έχει ο μπαμπάς. Μέχρι τώρα ό Έλληνας αγόραζε. Τώρα, λένε οι Ευρωπαίοι, καιρός να πουλήσετε και να είστε και σεις εξαρτημένοι απόλυτα  από την εργασία. Μπήκαμε στην οδό του πουλήματος.
• Εκεί (στην Αθήνα) υπάρχει και η οδός αναπαύσεως την οποία βλέπουν κατά καιρούς οι πολίτες, όταν σε απευθείας μετάδοση μεταφέρεται εκεί κάποιος επώνυμος. Σ’ αυτή λοιπόν την οδό βαδίζει τώρα η σύνταξη! Οι εργαζόμενοι βαδίζουν σε μια καινούργια πλέον οδό. Στην οδό της απώλειας.  Κι αυτήν την οδό τη χρεώνεται ο Παπανδρέου.
• Όλα αυτά βέβαια που γράφονται  ισχύουν και για την από εκεί πλευρά της Ν.Δ. Γιατί στο ίδιο μοτίβο κινούνται. Δεν διαφοροποιούνται ούτε και στο ελάχιστο και κυρίως δεν επαναστατούν, (μπορεί να ψηφίστηκε με μεγάλη  συμμετοχή και αποδοχή ο Σαμαράς αλλά μέχρι στιγμής είναι μικρός απέναντι στις μεγάλες προκλήσεις της ελληνικής κοινωνίας, δυστυχώς)! Άλλωστε η Ν.Δ ποτέ δεν είχε και ποτέ δεν μπορούσε να ελέγξει λαϊκά κινήματα. Μόνο κάποιοι (ίσως ιδεολόγοι) από την ίδια την κυβέρνηση φωνάζουν λίγο, αλλά ο πέλεκυς κρέμεται από πάνω τους! Αυτό όμως δεν θα κρατήσει πολύ. Το κομματικό κράτος θα διαλυθεί από τον ίδιο του τον εαυτό. Θα πάθει ό,τι έπαθε ο Ξηρός. Θα σκάσει η βόμβα που έφτιαξε, και προόριζε για συγκεκριμένους στόχους, στα ίδια του τα χέρια!

«Η θάλασσα είναι το πιο καθαρό και το πιο μολυσμένο νερό. Για τα ψάρια είναι πόσιμο και σωτήριο, αλλά για τους ανθρώπους μη πόσιμο και ολέθριο» είπε ο Ηράκλειτος. Τα μέτρα της κυβέρνησης, κύριε Παπανδρέου, για ποιον είναι ολέθρια όταν θα τα υποστεί; Για τους κατέχοντες ή για τη μη έχοντες! Υπάρχει κάποιο μέτρο που να θίγει την εκκλησιαστική εξουσία (όχι την εκκλησία. Υπάρχει μεγάλη και ειδοποιός διαφορά); Υπάρχει μέτρο που να θίγει τραπεζίτες, εξουσιαστές, βιομήχανους και κυρίως υπάρχει μέτρο τιμωρίας για τα αρπακτικά!