Ληστεία στη ΦΑΡΜΠΕΤΕΞ (ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ-ΚΙΛΚΙΣ)

> 48 χιλ. ευρώ η λεία από τη μισθοδοσία.

> Ανησυχία των εργαζομένων για το μέλλον της εταιρίας.

> Καταγγελία του ΠΑΜΕ για μαζική απόλυση.

Οι εργαζόμενοι της εταιρείας το τελευταίο διάστημα άρχισαν να ανησυχούν για το παρόν και το μέλλον της ιστορικής εταιρίας του νομού. Και φυσικά ανησυχούν για το δικό τους εργασιακό μέλλον αφού αυτό είναι συνδεδεμένο άρρηκτα με το εργοστάσιο βαφής υφασμάτων.

Δεν έφταναν όλα αυτά όμως, και την περασμένη Πέμπτη ήλθε κι ένα άλλο χτύπημα. Δύο άγνωστοι, προφανώς μεταμφιεσμένοι, μπήκαν στα γραφεία της εταιρίας μέρα-μεσημέρι κι ενώ το εργοστάσιο ήταν σε λειτουργία και άδειασαν τα ταμεία της ημέρας της μισθοδοσίας. Αφαίρεσαν το ποσό των 48 χιλ. ευρώ περίπου με αποτελέσματα πολλοί εργαζόμενοι να μείνουν απλήρωτοι. Επί τόπου  κατέφθασε κλιμάκιο της Αστυνομίας Κιλκίς με επικεφαλής τον Δ/ντή κ. Μιχ. Κουφό και τον αναπληρωτή του κ. Π. Ευθυμιάδη. Οι έρευνες συνεχίζονται.

Εν το μεταξύ οι εργαζόμενοι με το Σωματείο τους άρχισαν τις κινητοποιήσεις ώστε η εταιρία να συνεχίσει να ειναι βιώσιμη και οι ίδιοι μέσα από τη λειτουργία της να εξασφαλίσουν το μεροκάματό τους. Να σημειωθεί ότι δεν είναι λίγοι εκείνοι που εργάζονται στη ΦΑΡΜΠΕΤΕΞ πάνω από 20 χρόνια. Την περασμένη εβδομάδα το Σωματείο των εργαζομένων επισκέφθηκε τον βουλευτή Γ. Φλωρίδη, τον ενημέρωσε για την κατάσταση και του παρέδωσε υπόμνημα με προτάσεις προκειμένου αυτό να προωθηθεί προς τα αρμόδια Υπουργεία.

Το ΠΑΜΕ

Για την υπόθεση της ΦΑΡΜΠΕΤΕΞ το ΠΑΜΕ εξέδωσε έντονη ανακοίνωση με την οποία καταγγέλλεται η εργοδοσία ότι με το πρόσχημα της κρίσης προτίθεται να απολύσει όλους τους εργαζόμενους τους οποίους το “Μέτωπο” καλεί σε αγωνιστική εγρήγορση.

Η ανακοίνωση

Οχι στις απολύσεις

Διεκδικούμε το δικαίωμα στη δουλειά με δικαιώματα!

Η εργοδοσία της ΦΑΡΜΠΕΤΕΞ, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, θέλει να πετάξει στο δρόμο 110 εργαζόμενους, φορτώνοντας τους την κρίση. Μετά από την μείωση των ωρών εργασίας, το κόψιμο εργάσιμων ημερών, προχωράει στην απόλυσή τους.

Δεν είναι μοιραίες αυτές οι εξελίξεις. Επιβάλλονται από τον ανταγωνισμό των επιχειρήσεων και έχουν στόχο τα πιο φτηνά μεροκάματα και τα πιο μεγάλα κέρδη. Αυτό εννοούν όταν λένε ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Αυτά αποφάσισαν στην ΕΕ για να ξεπεράσουν και την κρίση τους. Περισσότερη μερική απασχόληση, κατάργηση του 8ωρου, των Συλλογικών Συμβάσεων εργασίας, των περιορισμών στις απολύσεις.

Την ίδια στιγμή το Εργατικό Κέντρο Κιλκίς κωφεύει μπροστά στα προβλήματα των εργαζομένων του νομού. Καμία εμπιστοσύνη στις ηγεσίες του συνδικαλιστικού κινήματος που έχουν κάνει πλάτες στην πολιτική που εφαρμόζεται και έχει φέρει σε αυτό το σημείο τις εργασιακές σχέσεις.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση δύο δρόμοι υπάρχουν:

Ο ένας είναι ο δρόμος της υποταγής και της συναίνεσης που προτείνει η εργοδοσία και ενισχύουν και ορισμένοι συνδικαλιστές.

Ο άλλος δρόμος ειναι της αντίστασης να υπερασπίσουν το δικαίωμα στη δουλειά με δικαιώματα.

Οι εργαζόμενοι μπορούν να δώσουν αγωνιστική απάντηση οργανώνοντας τον αγώνα τους με μαζικότητα, ενότητα και συμμετοχή όλων. Με αιτήματα που θα αποδεικνύουν την αποφασιστικότητά τους:

-Να μην αποδεχθούν καμιά μορφή απολύσεων.

-Καμία αλλαγή των εργασιακών σχέσεων.

- Πλήρη σταθερή δουλειά με δικαιώματα.

Με την επιδίωξη να έχουν την αλληλεγγύη από τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα του Κιλκίς.

Ο ενωμένος και αποφασιστικός αγώνας όλων μας μπορεί να διασφαλίσει τις θέσεις εργασίας. Μόνο με τον αγώνα μπορεί να εφαρμοστεί μια άλλη πολιτική που θα προστατεύει τον εργαζόμενο, τον άνεργο, τον μικροέμπορο, τον επαγγελματοβιοτέχνη και τον αγρότη.

Ολες αυτές οι εξελίξεις δείχνουν και την ευθύνη όλων των κυβερνήσεων που ακολουθούν την πολιτική της παροχής προνομίων στους μεγαλοεπιχειρηματίες και της αφαίρεσης δικαιωμάτων από τους εργαζόμενους. Πάνω σε αυτή την πολιτική πατάνε σήμερα οι βιομήχανοι και ζητάνε απελευθέρωση των απολύσεων και κατάργηση των αποζημιώσεων.

Γι’αυτό πρέπει οι εργαζόμενοι, στην επίθεση που δέχονται από κυβέρνηση και εργοδοσία, να αντιτάξουν τη δική τους δύναμη, να αντεπιτεθούν, να απαιτήσουν την “κρίση” να πληρώσει η πλουτοκρατία. Να ξεσκεπάσουν τη στάση των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών σε όλα τα επίπεδα (ΓΣΕΕ, ΕΚ Κιλκίς, Σωματεία κλπ) να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, να οργανώσουν τον αγώνα από τα κάτω με επιτροπές αγώνα παντού, τέτοιες που δεν θα μετατρέπονται στο μακρύ χέρι της εργοδοσίας.