Το ταπεινό λόμπυ (ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ-ΚΙΛΚΙΣ)

Η 11η Μαρτίου 2010 έχει χαρακτηρισθεί πλέον ως ιστορική ημέρα για τη χώρα και τολαό και ιδιαίτερα για το κομμάτι εκείνο που έλκει την καταγωγή του από τιςπατρίδες του Πόντου.

Η Σουηδική Βουλή με οριακή, έστω πλειοψηφία, αναγνώρισε την εξολόθρευση των ελληνικώνπληθυσμών του Πόντου ως Γενοκτονία και όχι ως πολεμικές απώλειες όπωςισχυρίζονται (ακόμη) οι γείτονες.

Η ενέργεια του Σουηδικού Κοινοβουλίου, ασφαλώς και δεν συνιστά πλήρη αποκατάστασητης Ιστορικής Αλήθειας. Έχει όμως μια ιδιαίτερη σημασία για τον Ελληνισμό, αφούη μακρινή χώρα για δεκαετίες αποτέλεσε την δεύτερη πατρίδα για πολλούς έλληνεςκαι την... τρίτη πατρίδα για τους ξεριζωμένους Πόντιους. Μια χώρα πουαποδείχθηκε πατρίδα πραγματικά στην πράξη για τους ταλαιπωρημένους συμπατριώτεςμας. Γι’ αυτό και σήμερα αποτελεί την πιο γλυκιά “αναφορά” όσων γύρισαν μετάαπό χρόνια και δεν την ξεχνούν ποτέ.

Η Σουηδία λοιπόν έκανε το καθήκον της απέναντι σ’ ένα λαό, που την έζησε και τηναγάπησε. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που πρέπει να επισημανθούν σχετικά μετην ενθαρρυντική αυτή εξέλιξη.

Για να φθάσει λοιπόν το Σουηδικό Κοινοβούλιο στην ιστορική αυτή πρωτοβουλία, χρειάσθηκαν οι αγώνες δεκαετιών από τους Ποντιακούς κυρίως Συλλόγους, πουδραστηριοποιούνται στη φιλόξενη χώρα. Σύλλογοι που ως κύριο όπλο είχαν καιέχουν τον αυθορμητισμό τους και την αγάπη τους προς τις ρίζες και τιςπαραδόσεις. Σύλλογοι και Οργανώσεις που η δράση τους συνέτεινε ώστε το ελληνικόκαι δη το Ποντιακό στοιχείο να εκπροσωπηθεί ακόμη και στο Κοινοβούλιο τηςΣουηδίας. Και σ’ αυτήν την πορεία το ισχυρό Κιλκισιώτικο στοιχείο τωνμεταναστών στη Σουηδία έπαιξε το δικό του ρόλο.

Έτσι περιγράφεται εν ολίγοις, το ελληνικό “λόμπυ” της Σουηδίας. Ένα λόμπυ μικρό, χωρίς μέσα, χωρίς στήριξη από το Εθνικό Κέντρο, που όμως έφερε εντυπωσιακάαποτελέσματα.

Από την άλλη έχουμε το βαρύγδουπο Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού το περίφημο ΣΑΕ. Ένας Οργανισμός που ιδρύθηκε εν χορδαίς και οργάνοις και ξεκίνησε με Συνέδριοπαρουσία Πρωθυπουργού και Προέδρου Δημοκρατίας. Ένας Οργανισμός που μάλλονέτυχε και της αφειδούς Κρατικής Επιχορήγησης. Ένας Οργανισμός στον οποίοσυμμετέχουν Ελληνες της Διασποράς με τεράστιες περιουσίες και ισχύ. ΈναςΟργανισμός όμως που μέχρι στιγμής η προσφορά του στην Πατρίδα και το Έθνοςείναι αντιστρόφως ανάλογη των ενισχύσεων που έλαβε και των προσδοκιών πουδημιούργησε. Ένας Οργανισμός που ουσιαστικά δεν έχει προσφέρει απολύτωςΤΙ-ΠΟ-ΤΕ στην Μητρόπολη.

Για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ποντίων φυσικά ούτε λόγος για αρωγή. Λες καιτο ζήτημα είναι παντελώς άγνωστο στο ΣΑΕ. Όλοι όμως θα περίμεναν το ΣΑΕ νασυνδράμει έστω ηθικά στην προσπάθεια της χώρας να ξεφύγει από την χρεοκοπία.Όλοι θα περίμεναν από το Συμβούλιο Αποδήμου Ελληνισμού να πιέσει κυβερνήσειςισχυρών χωρών ώστε να δουν με καλό μάτι την προσπάθεια της κυβέρνησης και του αδιάκοπαταξιδεύοντος Πρωθυπουργού. Την προσπάθεια της χώρας δηλαδή που στο εσωτερικότης σχηματίσθηκε ένα εμφανές παρά τις διαφωνίες, ισχυρό μέτωπο. Το ΣΑΕ ήτανπανταχού ΑΠΟΝ!

Ας είναι καλά τα ταπεινά μικρά λόμπυ όπως αυτό της Σουηδίας. Και οι «άλλοι» ας αρκούνταιστις τελετές, τις γκλαμουριές και τα ανούσια μεγάλα λόγια.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

ΠαύλοςΤονικίδης