Πριν το Γλέζο και το Σάντα (ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ-ΚΙΛΚΙΣ)

Το κατόρθωμα του Μ. Γλέζου και του Λ. Σάντα έγινε γνωστό παγκοσμίως. Οι δυονεαροί, μεσούσης της Κατοχής κατέβασαν μια νύχτα τη γερμανική σημαία από την Ακρόπολη και στη θέση τους ύψωσαντην Ελληνική. Πράξη ηρωική με συμβολισμό τεράστιο.

Είχε προηγηθεί όμως η πρώτη προειδοποίηση γι’ αυτό που θ’ ακολουθούσε: οστρατιώτης-φρουρός της Ακρόπολης Κουκίδης αρνούμενος να παραδώσει στουςΓερμανούς την ελληνική σημαία, τυλίχθηκε μ’ αυτήν και γκρεμίσθηκε  από τον Ιερό Βράχο. Η πράξη του Κουκίδηπέρασε και περνά ακόμη και σήμερα στα “ψιλά”, στο “ντούκου”.

Δεν γνωρίζουμε αν το όνομά του κοσμεί, ένα δρόμο, μια πλατεία, ή αν λίγες έστωγραμμές υπάρχουν  στα σχολικάεγχειρίδια Ιστορίας.

Το σίγουρο πάντως είναι ότι τα ονόματα του Γιώργου Αθανασιάδη και του ΧρήστουΧιονίδη δεν αναφέρονται πουθενά στα βιβλία Ιστορίας. Ούτε τα ονόματα τους έχουνδοθεί σε κάποια πλατεία, σε κάποιο δρόμο, έστω μικρό. Κι όταν λέμε πλατεία ήδρόμο δεν εννοούμε φυσικά των Αθηνών ή της Θεσσαλονίκης. Θα τους έφτανε έναμικρό δρομάκι στο Πολύκαστρο που από το 1998 είναι η πρωτεύουσα του δήμου στονοποίο ανήκουν οι Εύζωνοι.

Το δημοσίευμα σε άλλη σελίδα για τη Μάχη των Ευζώνων είναι αποκαλυπτικό: οι δυοαυτοί νεαροί της εποχής εκείνης ήταν οι “πρώτοι διδάξαντες” της πράξης τηςυποστολής και του ξεσχίσματος της κατοχικής σημαίας. Στις 25 Απριλίου 1941λίγες μόνο μέρες μετά την εισβολή των Γερμανών, οι κάτοικοι των Ευζώνων μεπρωτεργάτες του Αθανασιάδη και τον Χιονίδη έγραψαν τον αποφασιστικό πρόλογο τουβιβλίου της Εθνικής Αντίστασης κατεβάζοντας από τον ιστό τη σημαία των Βουλγάρωνκομιτατζήδων. Μια πράξη βέβαια που αμέσως μετά την πλήρωσαν πανάκριβα σε αίμα.Η ουσία όμως είναι ότι η πράξη έγινε και ήταν η πρώτη στην κατεχόμενη Ευρώπη!

Ο Αθανασιάδης και ο Χιονίδης δεν ευτύχησαν να σταδιοδρομήσουν ως πολιτικοί καισύμβολα του Αγώνα. Το πιο πιθανόν είναι ότι κάτι τέτοιο δεν τους ένοιαζε. Όπωςείναι σίγουρο ότι από εκεί που είναι δεν νοιάζονται για ονοματοδοσίες οδών καιπλατειών με τα δικά τους ονόματα.

Η Ιστορική Μνήμη όμως είναι υποχρέωσή όλων ημών. Και η “σειρά προτεραιότητας” τωνηρωικών πράξεων είναι αναφαίρετο δικαίωμα του Γ. Αθανασιάδη και του Χρ.Χιονίδη. Και στο όνομα αυτών, ίσως δικαιωθούν όλοι οι ανώνυμοι που δενείχαν  την τιμή να γίνουν σύμβολαπαρατάξεων και εποχών.

ΠαναγιώτηςΦλωρίδης