ΑΙΧΜΕΣ (ΚΟΖΑΝΗ)

Αιχμές Δ(ΕΙΝΗ) Ν(ΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ Τ(ΑΡΑΧΗ)!... Γράφει ο Γιάννης Κωτσαδάμ Καμιά αυταπάτη πλέον! Όλοι οι Εθνοσωτήρες της χώρας μας, έσπειραν ανέμους για πολλά χρόνια και τώρα ο Λαός θα θερίσει θύελλες. Θα δοκιμάσει τρομερά δρολάπια και θα κατά πιεστεί με όλους τους τρόπους, για πολλά χρόνια, βάρβαρα και ανελέητα, για να πληρώσει όλα τα σπασμένα και να… διορθώσει τις καταστροφές που προκάλεσαν στη χώρα οι λωβήτορες που διαχειρίζονται – δεκαετίες, τώρα – τις τύχες μας. βαδίζουμε πλέον (μας σπρώχνουν)! Κατά κρημνών! Συντελείται, κατάφωρα, στη χώρα απαράδεκτη οικονομική και εργασιακή λεηλασία που θα μας οδηγήσει σε πλήρη μαρασμό και ακρωτηριασμό των πλέον βασικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων-αποτελεσμάτων μακρόχρονων και οδυνηρών αγώνων όλων των εργαζομένων! Είμαστε στο τελευταίο σκαλοπάτι πριν το αχανές βάραθρο! Μπορούμε και πρέπει να αντισταθούμε με όλες τις δυνάμεις μας. Αν δεν το πράξουμε το γρηγορότερο, τα περιθώρια θα εξαντληθούν και η κατάσταση θα είναι μη αναστρέψιμη. Και μην προσδοκάμε έλεος από τους αρχιτέκτονες της σαρωτικής θύελλας! Ούτε να επιτρέψουμε να εμφιλοχωρήσει στη συνείδησή μας αμφιβολία ότι οι σχεδιασμοί είναι καλομελετημένοι και στοχεύουν στην κακοπάθεια των ασθενέστερων κοινωνικών τάξεων και την περιφρούρηση των μεγαλοκαρχαριών! Ο στόχος είναι σταθερός και αμετακίνητος, γνώριμος και αναλλοίωτος: οι φτωχοί να γίνουν φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι! Το ΔΝΤ είναι ο πολιορκητικός κριός που θα γονατίσει τα πάντα και θα επιβάλλει αμείλικτα τα σχέδιά του που είναι γνωστά από τον μέχρι τώρα «βίο και πολιτεία» του όπου γης έχει πατήσει το πόδι του. όσοι αξιωματούχοι (της πολιτικής, διανόησης, θρησκείας) έχουν συνείδηση του πού βαδίζουμε και σιωπούν ή όσοι εσκεμμένα μας βάζουν θηλιά στο λαιμό (θηλιά που θα φέρουν στον τράχηλο για πολλά χρόνια οι νέοι της χώρας μας…), διαπράττουν έγκλημα κατά της χώρας και κατεξοχήν των νέων μας! Η πορεία της χώρας μας είναι νομοτελειακά καταστροφική. Τα μισόλογα και η συγκάλυψη της αλήθειας είναι βαρύτατη και ολέθρια παράβαση χρέους προς την πατρίδα μας, τούτη την κρίσιμη ώρα. Και δεν υπάρχουν ελαφρυντικά για κανένα που από οποιαδήποτε θέση είναι επιφορτισμένος με το καθήκον της ενημέρωσης του κόσμου. Αλλά και των ίδιων των πολιτών η ευθύνη είναι μεγάλη, αν παραμείνουν αδρανείς μπροστά στα τεκταινόμενα σε βάρος τους! η σιωπή οποιουδήποτε είναι συνέργεια στην ολοκλήρωση των δεινών που θα επιπέσουν «επί των κεφαλών», κυρίως, της Νέας Γενιάς. Γιατί αυτή θα κληθεί-αναίτια!-να πληρώσει «όλα τα σπασμένα». Η χώρα μας είναι έρμαιο στη βούληση των ακόρεστων κερδοσκόπων, είτε γιατί κάποιοι δ μπορούν είτε γιατί δε θέλουν να τους φράξουν το δρόμο τους. οι συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί θυμίζουν μέρες του πριν την Άλωση του 1453 καιρού! Και ο συντάκτης αυτών των σκέψεων θα είναι ευτυχής, αν αποδειχτεί ότι είναι «ανεδαφικός» ή υπερβολικός. Μακάρι να είναι τα πράγματα ευχάριστα και ας είναι δυσάρεστες οι σκέψεις. Το κακό θα είναι λίγο…Αν, όμως, τα πράγματα είναι οδυνηρά, καμιά ωραιοποίηση δε σώζει. Μας το δίδαξε χιλιάδες χρόνια πριν ο δεινός ρήτορας Δημοσθένης με τον καίριο λόγο του: αν όσα πράγματα ωραιοποιούσαμε με τα λόγια, γίνονταν όπως τα παρασταίνουμε…θα έπρεπε να μιλάμε, αδιάκοπα, με ωραία λόγια! Ιει μεν όσ’ αν τις υπερβεί τω λόγω, ίνα μη λυπήσει, και τα πράγμαθ’ υπερβήσεται, δει προς ηδονήν δημηγορείν…Κατά Φιλίππου, Α. 38). Οι σκέψεις αυτές δε γράφονται «εν θερμώ». Αντίθετα. Είναι προϊόν επίγνωσης των διαδραματιζομένων και της απελπιστικής έλλειψης σθεναρής στάσης για αποτροπή τους. για αποτροπή του «μεγάλου κατήφορου» που έχει αρχίσει και που μας οδηγεί-αμετάκλητα-στην άγρια συμφορά της παρούσας γενεάς και στην πλήρη υποτέλεια των μελλουσών γενεών. Περιθώρια αναβολής για μια καθολική αποφασιστική κραυγή: «παιδιά σηκωθείτε να βγούμε στους δρόμους…». Να περιφρουρήσουμε και να περισώσουμε, «με νύχια και με δόνται», τα ελάχιστα δικαιώματα που μας έχουν απομείνει. Να φράξουμε το δρόμο στα άγρια Δ(όντια) της Ν(εκροταφικής) Τ (οκογλυφικής) ορμής που επέρχεται με ιλιγγιώδη ταχύτητα και σκοπό…»όποιον πάρει ο χάρος»! Κάθε αργοπορία και ολιγωρία μας, οδηγεί στο ανεπανόρθωτο κακό. Και κάθε αδράνεια σφυρηλατεί τα δεσμά όλων μας. Ιδιαίτερα των νέων, που θα οδηγηθούν στον πιο φριχτό-αδιέξοδο δρόμο!...Τα γνωστά λόγια του αρχαίου ποιητή πρέπει ν’ αντηχήσουν στεντόρεια: «ίτε παίδες Ελλήνων!...Νυν υπέρ πάντων αγών»!...Και να γίνουν πράξη!