Αρχική arrow Άρθρα-Εφημερίδες μελών arrow Άρθρα Μελών arrow «Εις την Πόλη» με τον Σύλλογο Βοϊωτών Κοζάνης (ΚΟΖΑΝΗ)

«Εις την Πόλη» με τον Σύλλογο Βοϊωτών Κοζάνης (ΚΟΖΑΝΗ)

Εκτύπωση Email
«Εις την Πόλη» με τον Σύλλογο Βοϊωτών Κοζάνης Ίχνη λέξεων με ισχνά αισθήματα, αποκρυπτογραφούν την επίσκεψή μου με το Σύλλογο Βοϊωτών Κοζάνης στην Κωνσταντινούπολη.Λέξεις όπως: Ραιδεστός, Μπαλουκλί, Μονή της Χώρας, Βόσπορος, Αγία Σοφία, Πατριαρχείο, Φανάρι… αναζητούν σκόρπιες την απαίτηση της εμπειρίας. Βράδι Τετάρτης η αναχώρηση από την Κοζάνη. Ο Σύλλογος τα είχε όλα τέλεια οργανωμένα. Προσπαθώ να πειθαρχήσω την σκέψη μου. Έννοιες και εικόνες της Πατρίδας κολλημένες παντού. Έχω ακούσει πολλά για την Τουρκία και είμαι καχύποπτος. Άκουγα χωρίς να βλέπω για το: Μπλε Τζαμί, Ντολμά Μπαξέ, Κουμ Καπί… και δεν μπορούσα να διακρίνω την πραγματική διάσταση που μπορούσε να δώσει την αφορμή της επίσκεψης. Ήμουν πάντως στο δρόμο για την Πόλη. Μακρής ο δρόμος και φευγάτες σκέψεις από τα βιβλία των: Μαυρίδη, Θεοχάρη, Αρβελέρ, Κουτούλα, Ξανθούλη, Φριλί, κ.α. ερχόταν στο μυαλό μου σαν αναζήτηση της δικής μου (πίστευα) «διατριβής» για την Πόλη. Περάσαμε τα σύνορα. Μετά από λίγη ώρα άρχισε να χαράζει και διακρίναμε την Θάλασσα του Μαρμαρά. Διασχίζουμε την Ραιδεστό, η εμπειρική μάθηση και η αντίθεση αναδυόταν μπροστά μου. Δύο κόσμοι σιγά – σιγά περνούσαν από τον μύθο στην πραγματικότητα. Τεκιρντάλ η σημερινή ονομασία της Ραιδεστού που κτίστηκε από Σάμιους τον 6ο αιώνα π.Χ. Σήμερα ένα ανακάτωμα από πολυκατοικίες που το μόνο που κάνουν χειραγωγούν την σκέψη και τιθασεύουν την κριτική στο ελάχιστο.  Πρωί της Πέμπτης και η κούραση από το ολονύκτιο ταξίδι φανερή. Πρώτη στάση στην Μονή της Ζωοδόχου Πηγής (Μπαλουκλί), το ιερό χριστιανικό αγίασμα που βρίσκεται έξω από την δυτική πύλη της Σηλυβρίας όπου υπήρχαν τα λεγόμενα «παλάτια των πηγών» στα οποία οι Βυζαντινοί αυτοκράτορες παραθέριζαν την Άνοιξη. Τα αμυντικά μου αντανακλαστικά σκλήραναν, η υπνηλία και η κούραση χάθηκαν. Άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι διαφορετικό βρισκόταν μπροστά μου. Τα χερσαία τείχη της Πόλης στο δρόμο για την Μονή των Βλαχερνών εντυπωσιάζουν. Ιστορικά γεγονότα προσλαμβάνουν βιωματική πρόσληψη. Η εκρηκτική προβληματική αρχίζει να κατανοείται και το «μήνυμα» Βυζάντιο πρωτοπορεί στην σκέψη. Στη Μονή των Βλαχερνών ένα ταπεινό σήμερα μοναστήρι εψάλη για πρώτη φορά ο Ακάθιστος Ύμνος το 626 μ.Χ. Εδώ η μεταφυσική του Νεοέλληνα εισάγει το «λησμονημένο» ερώτημα. - που βρίσκομαι; Φανάρι - Πατριαρχείο, στην έδρα της Ορθοδοξίας, ο σημερινός Πατριάρχης είναι ο 270ος στη σειρά διαδοχής και ο περίλαμπρος Ναός του Αγίου Γεωργίου (1599) αφιερωμένος στην Παναγιά την Παμμακάριστο. Το Φανάρι βρίσκεται στον πέμπτο λόφο της Πόλης και βρέχεται από τον Κεράτιο κόλπο, από το 1601 εδρεύει το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ανίατη «ασθένεια» η λατρεία των Ελλήνων στη Μάνα και στον Οικουμενικό ρόλο του Πατριαρχείου - κατάλαβα ότι χρειαζόμαστε θαυματουργό φυλακτό -. Είδα, αποείδα και αποφάσισα να εμπιστευτώ την «του ορθού λόγου» άποψη. Η Μάνα Εκκλησία είναι εκεί. Γύρω από το Πατριαρχείο περιδιαβαίνοντας τα σοκάκια αντιλαμβάνεσαι την εγκατάλειψη των κτιρίων, την κάπνα, τις θλιβερές όψεις, ακόμα και τα καχεκτικά δεντράκια δίνουν «στίγμα». Από εκεί στην Μονή της Χώρας - σημερινή ονομασία Καριγιέ Τζαμί και φυσικά Μουσείο - βρίσκεται κοντά στα Θεοδοσιανά τείχη. Τα ψηφιδωτά και τα μάρμαρα της Μονής από τα ωραιότερα που σώζονται. Άξιζε τον κόπο. Έξω από το Μοναστήρι καφές και κουβέντα με τον Χακί (ξεναγός). Μαθαίνω ότι στην Κωνσταντινούπολη κατοικούν 17 εκατομμύρια Τούρκοι, οι Έλληνες δεν ξεπερνούν τις 4 χιλιάδες. Ο μισθός του δημοσίου υπαλλήλου δεν ξεπερνά τα 350 ευρώ. Σκέφτομαι φωναχτά και «κριτικά» και αρχίζω να αντιλαμβάνομαι τα οικονομικά μεγέθη όταν πληροφορούμαι ότι μόνο την Αγία Σοφία την επισκέπτονται 3 εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο. Αυτά όμως για μία άλλη φορά, τώρα ξεκούραση και στη συνέχεια στον χιλιοτραγουδημένο Βόσπορο.Βόσπορος, στενός πορθμός που χωρίζει το Ευρωπαϊκό τμήμα της Τουρκίας από το Ασιατικό, έχει μήκος 30 χιλιόμετρα και μέγιστο πλάτος 3700 μέτρα. Οι ακτές του πυκνοκατοικημένες, η φτώχεια και ο πλούτος στήνουν χορό. Κλειδιά ερμηνείας σε μία ολόκληρη εποχή και σε μία Αυτοκρατορία 1000 ετών δεν μπορούν να αποτυπωθούν σ’ αυτό το κείμενο. Υπάρχει όμως η αισθητική μέσα από το καράβι που δοκιμάζει και προκαλεί το «άνοιγμα» στο μάτι. Το βράδυ για φαγητό στην συνοικία Κουμ Καπί και την επόμενη περαστικοί από το Μπλε Τζαμί και είσοδος στην Αγία Σοφία. Με τα πρώτα σου βήματα στο Μέγα Μοναστήρι αντιλαμβάνεσαι - καταλαβαίνεις - αισθάνεσαι το μέγεθος της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τα πάντα «τεράστια» και η ερμηνεία μιας εποχής δίδεται στο φωτισμό της ιστορικής διαδικασίας προκλητικά μέσα από την Αγία Σοφία. Το οικοδόμημα ακολουθεί τον αρχιτεκτονικό ρυθμό της Τρουλαίας Βασιλικής και συνδυάζει στοιχεία της πρώιμης Βυζαντινής ναοδομίας. Χρόνια τώρα διαβάζω και ακούω για την Αγία Σοφία και μετρούσα τον «λόγον» στην έκφραση του μεγέθους. Δεν θα τολμήσω αναλύσεις, γιατί άλλοι πολλοί το έκαμαν πριν από μένα, αλλά πόνεσα με την παρουσία των τούρκικων παρεμβάσεων μέσα στο Ναό (λες και τους έλειπαν τα τζαμιά και οι μιναρέδες) και προβληματίστηκα με την επίγνωση της «ματαιότητας» των εγκοσμίων. Περάσαμε απέναντι στο υδραγωγείο με τα γκριζοπόρφυρα (τα κάνει ο φωτισμός έτσι) νερά και περπατήσαμε στον ιππόδρομο που δεν υπάρχει πια. Γνωρίζω ότι ο άνθρωπος ξεχωρίζει για την αντιληπτικότητα που διαθέτει, μπορεί όμως κάποια στιγμή να ξεπεράσει και τον εαυτό του. Το «κυρίως όμως ανθρώπινο» ταυτίζεται με την ελευθερία της απαίτησης και της ορμής. Εδώ σ’ αυτό το σημείο της Πόλης κατάλαβα την επιλογή του στεγνού ατομοκεντρισμού. «- Πόσα κάνει;». «- 15 ευρώ». «- Το δίνεις 5 ευρώ;». «-Πάρτο», στην αγορά του Kapali carci όπου η original μαϊμού σ’ όλο της το μεγαλείο καταστρατηγεί κάθε έννοια της οικονομίας. Όποιος γνωρίζει από εμπόριο καταλαβαίνει αμέσως το αλισβερίσι στο δούλεμα της φτήνιας. Μετά από μισή ώρα έφυγα αγοράζοντας ένα τουμπερλέκι από 20 ευρώ, 10 ευρώ.Την επόμενη ημέρα Πριγκηπόνησος, Χάλκη, Μπαϊτόνια, κεφτέδες, λουκουμάδες, ψάρια, παγωτό, και φωτογραφεία στη Χάλκη. Την Θεολογική Σχολή της Χάλκης την έκλεισαν οι Τούρκοι το 1971. Στεγάζεται στην Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος η οποία ιδρύθηκε από τον Πατριάρχη τον Φώτιο Α’. Η θέα από το μπαλκόνι της σχολής υπέροχη. Επιστροφή και την επόμενη, επίσκεψη στο Ντολμά Μπαχτσέ, σουλτανικό ανάκτορο που τα ωρολόγια του σταμάτησαν με τον θάνατο του Κεμάλ Ατατούρκ. Η ξενάγηση με απόλυτη σειρά και ησυχία πάνω σε χαλιά για να μην ταράξουμε την μνήμη των σουλτάνων και του αναμορφωτή Κεμάλ. Εδώ σταματά η περιήγηση γιατί ο χώρος του εντύπου είναι ελάχιστος. Θέλω να ευχαριστήσω και δημόσια τον Σύλλογο Βοϊωτών Κοζάνης, ένα σύλλογο με διάκριση και τόλμη. Άκουγα ότι οι Βοϊώτες έχουν μία εσωτερική ευγένεια και το διαπίστωσα. Τα πάντα ήταν οργανωμένα στην εντέλεια, στις πέντε ημέρες της δύσκολης εκδρομής δεν υπήρξε ούτε ένα πρόβλημα. Ξέρουν να διασκεδάζουν όταν χρειάζεται και ξέρουν να ακούν όταν το επιβάλλουν οι καταστάσεις. Ο Αποστόλης μετρούσε και ξαναμετρούσε μην χάθηκε κάποιος και ο πρόεδρος Παπαγιώτας Ευάγγελος ήρεμος, ευγενής, πράος, ρύθμιζε τα πάντα με τακτ και φυσικά με αγωνία που παρατηρούσες στο πρόσωπό του μην πάει κάτι στραβά. Τους ευχαριστώ και τους εύχομαι να είναι καλά. Ο σύλλογος Βοϊωτών Κοζάνης δεν είναι «σύλλογος σφραγίδα», είναι σύλλογος με έργο και αποτέλεσμα. Μπράβο τους. Κώστας ΒίκαςΕκδότης ΠΥΛΗΣ Ανάπτυξης
Επιστροφή
 
Επιλογές
Αρχική Ιστορικό Ανακοινώσεις Μέλη Σύνδεσμοι Αναζήτηση Άρθρα-Εφημερίδες μελών
Σύνδεση Μέλους




Να με θυμάσαι

Σε Σύνδεση
Έχουμε 191 επισκέπτες σε σύνδεση
Για τις επαρχιακές εφημερίδες...
«Οι επαρχιακές εφημερίδες είναι τα έμψυχα κωδωνοστάσια της χώρας.
Με χιλιάδες καμπάνες μέσα στα τόξα τους. Μικρές, γλυκόφωνες, βαρύτονες, βουϊστές ή βραχνές.
Καμπάνες για χαρές και πανηγύρια.
Καμπάνες για τα πένθη και τους καημούς μας.
Καμπάνες συναγερμών και αναγκών, κινδύνων, παρακλήσεων, εκκλήσεων, κηρυγμάτων, διαγγελμάτων.
Σήμαντρα πνευματικά όρθρων και μελαγχολικών εσπερινών.
Καμπάνες για όλες τις αλήθειες, για όλες τις πλάνες, για όλους τους Θεούς και όλους τους ανθρώπους…».

ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣ