ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΟΜΕΘΑ! (ΚΟΖΑΝΗ)

ΚΑΤΕΔΑΦΙΖΟΜΕΘΑ! 

Οι «μεταρρυθμίσεις» του Γ.Α. Παπανδρέου αποτελούν πλέον το κόκκινο πανί για την πλειοψηφία των πολιτών, με ένα κράτος τερατούργημα που μεγαλώνει μόνον το κλάσμα των ανέργων, μειώνοντας μισθούς-συντάξεις και κατεδαφίζοντας το κράτος πρόνοιας.

Ένα μέρος τακτικής της ποινικής δικονομίας, είναι αν πολίτης πει ψέματα, να διώκεται ποινικά και ανάλογα με την «βαρύτητα» της ψευδομαρτυρίας του, το δικαστήριο να επιβάλει και την ανάλογη ποινή.

Σε ένα κράτος που θέλει να λειτουργεί με συνθήκες ισονομίας και ισοπολιτείας, δεν είναι πλέον η ώρα της αλήθειας, να αποδοθεί δικαιοσύνη στο αδίκημα εξαπάτησης ψηφοφόρων κατά την προεκλογική περίοδο, με στόχο την εξουσία;

Δεν αποτελεί αδίκημα η παραπλάνηση του εκλογικού σώματος από την ρητορική του Γ.Α.Π,  «λεφτά υπάρχουν»;

Ποια πρέπει να είναι η ετυμηγορία σε όσους ψευδώς λειτουργούν, με μόνο στόχο το επιθυμητό γι’ αυτούς αποτέλεσμα, χρησιμοποιώντας κάθε μέσο και σκοπό;

Όταν ο πολιτικός λόγος εμπεριέχει δόλο με στόχο την εξαπάτηση των πολιτών, πρέπει να μένει χωρίς τιμωρία;

Γεγονός είναι πως οι πολίτες πίστεψαν στα λόγια του «μεγάλου τιμονιέρη-μεταρρυθμιστή» ΓΑΠ, για καλύτερες αποδοχές-συντάξεις-ποιότητα ζωής και να καταθέσουν εκεί τον οβολόν τους και όχι στον Κ. Καραμανλή, ο οποίος μίλησε την γλώσσα της αλήθειας για «πάγωμα μισθών», ακριβώς για να μην οδηγηθούμε στο ΔΝΤ.

Η παραπλάνηση εμφανής και το έγκλημα «διαρκείας», όταν μάλιστα ο Δ/της της Τράπεζας Ελλάδος κος Προβόπουλος, ακόμα φωνάζει προς πάσα κατεύθυνση, πως ο ίδιος είχε ενημερώσει τους αρχηγούς των δυο μεγάλων κομμάτων για την προεκλογική κατάσταση της οικονομίας. Όπερ σημαίνει πως η οποιαδήποτε εκ των υστέρων διαφοροποίηση αρχηγού, για την οικονομική κατάσταση της χώρας, είναι εκ του πονηρού!

Τι ήταν αυτό που κάποιους μήνες μετά της 4ης Οκτ. έκανε τον ΓΑΠ να αποκηρύξει τις προεκλογικές του δεσμεύσεις και να κηρύξει ανένδοτο κατεδάφισης του κοινωνικού κράτους; Αν μια τέτοιου μεγέθους σεισμική δόνηση περάσει ανεμπόδιστα και χωρίς τιμωρία, σημαίνει πως όποια ώρα και στιγμή, οποιοσδήποτε πολιτικός στο μέλλον δύναται να εξαπατά έναν ολόκληρο λαό συνεχώς και ατιμώρητα!

Το πρόβλημα στην συγκεκριμένη περίπτωση παίρνει μεγαλύτερες διαστάσεις, διότι ο εν λόγω πολιτικός είναι και πρόεδρος των ευρωπαίων σοσιαλιστών! Που να είναι η παλιά σοσιαλιστική σκέψη και δράση όλων όσων κατοικούν στην αυλή της σημερινής κυβέρνησης, όλων αυτών που μέχρι τις 12ης νυχτερινής της 4ης Οκτώβρη 2009 διερρήγνυαν τα ιμάτια τους για την πολύπαθη εργατική τάξη; Αυτοί που σε κάθε ευκαιρία φωνασκούσαν για την ανάγκη ανακατανομής του πλούτου και τώρα παραδίδουν αμαχητί τα πάντα στην παγκοσμιοποιημένη νέα τάξη των νέο-καπιταλιστών!

Αν ο Μαρξ μπορούσε να κατέλθει στην γη με ολιγόωρη άδεια από τον ουρανό, θα το έκανε μόνον για να ζητήσει- μέσω διαγγέλματος από το εθνικό (δια)δίκτυο-συγνώμη από την κοινωνία των πολιτών, για την εκμετάλλευση του ονόματός του από τους επίγειους συντρόφους του!

Αποστασιοποιούμενος από όλους αυτούς, που επιχειρώντας ελιγμούς εξουσίας βύθισαν τα λαϊκά στρώματα σε κινούμενη άμμο, δημιουργώντας την μέγιστη κατάσταση απογοήτευσης και παράλυσης σε όλο το κοινωνικό πλαίσιο.

Ζωή σε λόγου μας με τα χειρότερα να είναι μπροστά, με την κυβέρνηση πρόθυμη να υποκύπτει σε κάθε εντολή των κηδεμόνων και με το (πρώην) «ισχυρό» συνδικαλιστικό κίνημα να έχει «παραδώσει» κάθε ίχνος αξιοπρέπειας στους εδώ υπαλλήλους του ΔΝΤ και στο Δ’ Ράιχ της κας Μέρκελ.

Ας κρατήσουν οι πολίτες στην μνήμη τους κάθε Ιούδα του κοινοβουλίου ξεχωριστά και ειδικά - Γιώργο, Θανάση, Χρήστο, Άννα, Αλέκο, Πάρη, Δημήτρη, κ.λ.π., - που έδωσε ψήφο εμπιστοσύνη στους «εκτελεστές» του μνημονίου και ας μην ξεχάσουν την μαύρη Πέμπτη, ημέρα που ψηφίστηκε το ασφαλιστικό και τα εργασιακά!

Έχει ειδική σημασία ποιοι είπαν το αδελφοκτόνο ΝΑΙ…!

 

Διαμαντής Θ. Βαχτσιαβάνος

 

 
Επιλογές
Αρχική Ιστορικό Ανακοινώσεις Μέλη Σύνδεσμοι Αναζήτηση Άρθρα-Εφημερίδες μελών
Σύνδεση Μέλους




Να με θυμάσαι

Σε Σύνδεση
Έχουμε 209 επισκέπτες σε σύνδεση
Για τις επαρχιακές εφημερίδες...
«Οι επαρχιακές εφημερίδες είναι τα έμψυχα κωδωνοστάσια της χώρας.
Με χιλιάδες καμπάνες μέσα στα τόξα τους. Μικρές, γλυκόφωνες, βαρύτονες, βουϊστές ή βραχνές.
Καμπάνες για χαρές και πανηγύρια.
Καμπάνες για τα πένθη και τους καημούς μας.
Καμπάνες συναγερμών και αναγκών, κινδύνων, παρακλήσεων, εκκλήσεων, κηρυγμάτων, διαγγελμάτων.
Σήμαντρα πνευματικά όρθρων και μελαγχολικών εσπερινών.
Καμπάνες για όλες τις αλήθειες, για όλες τις πλάνες, για όλους τους Θεούς και όλους τους ανθρώπους…».

ΣΠΥΡΟΣ ΜΕΛΑΣ