ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΚΟΠΗ ΜΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ (ΚΟΖΑΝΗ)

Πόσες φορές πρέπει να επαναλάβουμε στους πολιτικούς ότι η ανάπτυξη αρχίζει από το υπέδαφος, την γεωργική γη, την κτηνοτροφία, τη θάλασσα, τον ήλιο (ενέργεια δική μας) και τον αέρα. Αυτό το αντιλαμβάνονται οι απλοί πολίτες αλλά οι πολιτικοί τρέχουν στο ΔΝΤ. Άντε και τα πήρανε απ’ το ΔΝΤ, πώς θα τα δώσουν πίσω, από πού, απ’ την «άγονη» σάρκα μας;

Αν δεν βασιστούμε στις πλάτες μας δεν πρόκειται να δούμε άσπρη μέρα. Δηλαδή ο πλούτος και η επάρκεια πώς έρχονται σ’ ένα λαό, απ’ τον ουρανό, όχι βέβαια. Αν δεν αρχίσουμε απ’ τα δικά μας χέρια, για να παράξουμε τα δικά μας αγαθά, τότε είμαστε έρμαια των πάντων και οικονομικά υποτελείς. Εδώ που φθάσαμε δεν πάει άλλο. Μας στήσανε ενέδρα σ’ ένα οικονομικό παιχνίδι άλωσης και μας περικύκλωσαν όλα τα λαμόγια κράτη και τα οικονομικά συμφέροντα.

Έτσι απαράδεκτοι οι πολιτικοί, που τους έδωσαν το δικαίωμα οι πολίτες να  κυβερνήσουν, δεν αντιλήφθηκαν την παγίδα που μας έστηναν καρτερικά εδώ και 30 χρόνια τουλάχιστον. Διέλυσαν ολόκληρη τη χώρα, συρρίκνωσαν τον πρωτογενή τομέα και πώς ν’ αναπτυχθεί ο δευτερογενής χωρίς τον πρώτο.  

Γιατί κρατάνε τα κληροδοτήματα και τα ακίνητα της εκκλησίας γενικώς και των ιδρυμάτων; Αυτά είναι όλα του λαού κι ο λαός σήμερα τα χρειάζεται, για να ξεχρεώσει τα λάθη των πολιτικών και ν’ αποφύγει τη μιζέρια και την εξαθλίωση.

Πρέπει να φερθούμε αλήτικα στους αλήτες που μας επιβουλεύονται. Η Γερμανία είναι πρώτη στη σειρά σε οικονομικά σκάνδαλα και αρπαχτές αλλά η Γερμανία κλέβει κι από άλλες χώρες, εμείς ανακυκλώνουμε τη λαμογιά εσωτερικά, δηλαδή κάνουμε λαμογιές στις τσέπες μας.

Δεν πάει άλλο! Όλοι αυτοί που τρώγονται σαν τα κοκόρια στο πολιτικό σκηνικό να  κοιταχτούν στον καθρέπτη και ν’ αναλογιστούν τις ζημιές και τα λάθη που έκαναν και οδήγησαν τους πολίτες σε αχαλίνωτο και καταστροφικό καταναλωτισμό χωρίς παραγωγικό αντίκρισμα.  

Να παταχθεί η γραφειοκρατία και οι καρέκλες αυτών που ενώ εργάζονται σε γραφεία δε παράγουν έργο και είναι παρασιτικοί. Σ’ αυτή τη χώρα για να πάμε μπροστά πρέπει να δουλεύουμε όλοι ανεξαρτήτως, εκεί που θα τους τάξει η δημοκρατία του λαού, όπου όλοι συμμετέχουν στην παραγωγή και τον πλούτο ισότιμα και ισάξια. Έναν πλούτο που θα κατανεμηθεί στους πολίτες ανάλογα με την παραγωγικότητά τους κατ’ αρχήν και κατά δεύτερον με τις γνώσεις και την επιστημονική τους κατάρτιση. Μπορούμε έτσι να κάνουμε μόνοι μας τη ζωή μας ήρεμη και αξιοπρεπή ώστε να μιλούμε για δωρεάν εκπαίδευση, υγεία, συγκοινωνία κι όποιο άλλο αγαθό δημόσιας προσφοράς.

Σύνθημά μας «αγοράζουμε μόνον ελληνικά προϊόντα για ν’ ανασάνουν οι αγορές της χώρας μας. Εμπάργκο στα ξένα προϊόντα μέχρι να δώσουμε την ευκαιρία ν’ αποκτήσουμε δικά μας όλα, σιγά-σιγά. Κάποτε πρέπει ν’ αρχίσουμε. Πάντα υπάρχει μια αρχή, για μας τους Έλληνες τώρα είναι η ώρα».

Μ’ αυτά τα μέτρα και τους απανωτούς δανεισμούς δεν οδηγούμαστε πουθενά. Μάλλον μας δουλεύουν «ψιλό γαζί». Αν δεν αντισταθούμε και δεν στρωθούμε στη δουλειά δεν θα μας σώσει κανένας από τα θηρία.

Πόσο ακόμα θ’ αντέξουμε να πληρώνουμε χρέη από επιπόλαιες επιλογές;