Αντικαταθλιπτικό - του Γρηγόρη Σακαλή (ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΝΕΑ)

Του τηλεφώνησαν μια Κυριακή μεσημέρι. Ήταν μια κυρία που είχε αναλάβει να οργανώσει μια ποιητική βραδιά στη δεύτερη μεγαλούπολη της χώρας.

Του μίλησε τόσο ωραία και σαγηνευτικά που δεν της αρνήθηκε την πρόσκληση. ¨Θα πάω¨ σκέφτηκε, ¨δεν έχω να χάσω τίποτα¨.

Την μεθεπόμενη Κυριακή που ήταν η εκδήλωση έφυγε νωρίς απ’ το σπίτι, πήρε το τραίνο και μισή ώρα πριν την έναρξη ήταν εκεί.

Ανέβηκε τα σκαλοπάτια και είδε μπροστά του το χώρο. Μια αρκετά μεγάλη πίστα όπου είχε μικρόφωνα και γύρω – γύρω πολλές καρέκλες. Ο φωτισμός ήταν πολύ προσεγμένος και γενικά όλη η αίθουσα είχε αρκετή πολυτέλεια. Είχε λίγο κόσμο στην αρχή αλλά σιγά – σιγά μαζεύτηκαν πολλοί. Καθώς δεν τους ήξερε, κάθισε σε μια καρέκλα στην άκρη και παρατηρούσε τους συγκεντρωμένους. Πολλοί ήταν ηλικιωμένοι. Γυναίκες κυρίως, πάνω απ’ τα εξήντα. Οι νεώτεροι ήταν μειοψηφία και οι νέοι – νέοι ελάχιστοι.

Στην είσοδο είχε δει μιαν αφίσα που έβγαλαν όπου ανάμεσα στ’ άλλα, έγραφε: ¨ανία, οι μέρες σου είναι μετρημένες!¨ Βρήκε την ευγενική κυρία που του τηλεφώνησε. Τον καλωσόρισε και του είπε να καθίσει με τους άλλους ποιητές. Ξεκίνησαν. Άκουσε τα ποιήματά τους μέχρι να ’ρθει η η σειρά του. Ήταν μια ποίηση βγαλμένη, θαρρείς, από τα Άρλεκιν. Λουλούδια, ρυάκια και διάφορα παλιγγενεσιακά ¨ξυπνήστε ορέ!¨

Απόρεσε γιατί τον κάλεσαν. Διάβασε τα ποιήματά του. Μετά από λίγη ώρα άρχισε το δεύτερο μέρος της εκδήλωσης. Μουσική λεπτεπίλεπτη. Είχε και φαΐ.

Βρήκε την κυρία που τον κάλεσε και με μια καλή δικαιολογία έφυγε αφού πρώτα την ευχαρίστησε για την πρόσκληση. Κατέβηκε γρήγορα – γρήγορα τα σκαλοπάτια. Στην είσοδο της αίθουσας ξανακοίταξε την αφίσα. ¨Ανία, οι μέρες σου είναι μετρημένες¨. Χαμογέλασε. Είναι γνωστό πως η ανία είναι συναίσθημα των αριστοκρατών.

Έγραφε ποίηση από ανάγκη, όχι επιλογή.

¨Κάποιοι έχουν την ποίηση σαν αντικαταθλιπτικό¨ σκέφτηκε, ¨φαίνεται ζούμε σε διαφορετικούς κόσμους¨.